🗻 Doświadczenie Z Solą I Sznurkiem

Długoletnie doświadczenie zdobywane w wiedeńskiej fabryce mydła sprawiło, że produkty wychodzące spod ręki Pana Władysława cechuje wysoka jakość • Składniki użyte do produkcji mydła są w 100% naturalne, nie zawierają sztucznych składników i konserwantów. Odpowiedzi Krecik94 odpowiedział(a) o 19:40 na kredce obwijasz nitkę zostawiasz parę centymetrów na środku żeby mógł zwisa..do szklanki wlewasz 1/2 wody i do tej 1/2 wody wsypujesz sól najlepiej ze 4 łyżki...na szklankę kładziesz ta kredkę tak aby sznurek był zamoczony w wodzie...potem czekasz kilka dni na efekt...na sznurku powinna osadzi się sól :P:P:P blocked odpowiedział(a) o 19:48 To tak:Do słoika wsypójesz sol i wodę, ta sól się rrozzpuści(mieszaj,a ż się rozpuści;)). Potem włoż sznureczek,który zawiązany jest na jakims patyku,a patyk położ na górze słoika^^- nieumiem dokładnie wyjasnić ;DNo i dzień,podniu czekaj i się zrobi kryształ :) Zaraz inaczej Ci napisze,byś bardziej zrozumial;) blocked odpowiedział(a) o 19:50 Najpierw należy przygotować roztwór nasycony soli kuchennej. W tym celu dobrze jest użyć gorącej wody, co pomoże w szybkim rozpuszczeniu się soli. Wlewamy ok. 2/3 - 3/4 wody do słoika, dosypujemy sól i mieszamy do jej rozpuszczenia. Jeśli sól się rozpuszcza to znów jej dosypujemy i mieszamy. Robimy tak aż do momentu gdy w wodzie nie będzie chciało rozpuścić się więcej soli. Taki roztwór to roztwór nasycony. Tera należy zawiązać kawałek kosmatej włóczki na patyczku np. na ołówku. Najlepiej by włóczka miała długość kończącą się tuż nad dnem słoika po położeniu ołówka na górę słoika. Odstawiamy słoik w miejsce, w którym nikt nie będzie go dotykał przez cały okres ruch burzy strukturę krystalizującej się soli i jeśli będziemy ciągle ruszać słoikiem bądź sznurkiem, zamiast kryształków wyjdzie nam zwykły osad. Dobrze jest by słoik stał w miejscu nie narażającym go na szybkie parowanie, gdyż woda odparuje zbyt szybko i kryształki nie zdążą się trwa ok. 2-3 tyg. w zależności od temperatury otoczenia. W tym czasie powinny nam zrobić się bardzo ładne kryształki. blocked odpowiedział(a) o 19:48 Powstana prawdziwe kryształy ;DBłyszczacee itd :p ;)Dostałam trzy 6 za to ;P można jeszcze do tej wody dodać np. atrament z pióra , albo dolać soku i wtedy kryształki bd. kolorowe :) no ale sznurek sie nie zatapia Ja też mam takie zadanie na przyrode. Robię wszystko tak jak trzeba. Nie ruszam ani szklanką, ani nitką a i tak na górze robi się bula. Pomocy. Potrzebujemy:wrzątek,szklankę,sól,patyczek,nitkę oraz obciążenie nitki szklanki wlewamy ok 10 łyżeczek soli i mieszamy do rozpuszczenia patyczka przywiązujemy po środku nitkę końcu nitki przywiązujemy obciążenie np. nakrętkę (aby nitka była naciągnięta)5. wsadzamy nitkę z patyczkiem do środka do uzyskania kryształków kilka dni. Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub
od niego i z powrotem szybko zamarza. Sznurek zamarza razem z tą warstwą i mocno sczepia się z kostką. Ponieważ lód i śnieg topnieją po posypaniu ich solą, w zimie często posypuje się solą drogi i chodniki, żeby było mniej ślisko i przez to – bezpieczniej. Doświadczenie 2. Przygotuj: trzy kostki lodu linijkę nożyczki
Przejdź do zawartości Strona głównaHaloterapiaAnalizy medyczneOgraniczeniaGdzie?ZabiegiKąpiele solankoweKrenoterapiaPłukaniaInhalacje solankoweInhalacje suchym aerozolem solnymTerapie uzupełniająceSaunaKrioterapiaRuchImpulsatorRelaksoterapiaHigiena życiaFakty i mityStowarzyszenieCzłonkostwoTężnia Solna w Twojej okolicyDla Studentów Czy sól paruje? Czy sól paruje?Salsano2020-11-07T00:15:32+01:00 Z powierzchni roztworu soli kuchennej paruje tylko woda. Cząsteczki soli w roztworze dzielą się na jony Na+ oraz Cl-, które są bardzo silnie otaczane przez polarne cząsteczki wody. Na powierzchni roztworu solanki nie ma jonów. Parowanie to proces przechodzenia z fazy ciekłej w fazę gazową. Z powierzchni roztworu soli paruje wyłącznie woda otaczająca cząsteczki soli, które pozostają niżej, gdyż są cięższe. W miejsce odparowanych cząsteczek wody przesuwają się kolejne i tak aż do stanu nasyconego. Gdy wszystkie cząsteczki wody zostaną odparowane, zaczyna się proces krystalizacji soli – zjawisko to nazywamy warzeniem soli i jest wykorzystywane w jej produkcji. Zjawisko warzenia soli wykorzystywały niegdyś tężnie, które de facto były urządzeniami mającymi produkować sól. W wietrzne dni zdarzało się, że część solanki przedostawała się do strefy okołotężniowej, wówczas tężnie wyłączano w obawie przed utratą solanki. Dla niedowiarków proponujemy proste doświadczenie z lekcji chemii lub fizyki – do ciepłej wody należy wsypać sól i uzupełniać oraz mieszać do momentu uzyskania roztworu nasyconego. Roztwór przelać do słoika, na którym położyć patyczek z przywiązanym do niego sznurkiem zanurzonym w roztworze. Postawić w ciepłym miejscu. Po kilku dniach na patyczku, sznurku i ściankach słoika uzyskamy piękne kryształy soli, a woda (czysta woda!) odparuje z roztworu solanki. Nati327 @Nati327. February 2019 0 26 Report. Opisz doświadczenie związane woda z solą i sznurkiem. More Questions From This User See All. Nati327 February 2019 | 0 Replies. 1.wyjasnij pojęcia, napisz tez z jakiego słownika korzystales frazeologiczny. -pasować jak pięść do nosa, łabędzi śpiew; kocia muzyka; pleść androny; pi razy
Mali badacze – doświadczenia i eksperymenty w edukacji elementarnej Zebrała i opracowała Ewa Kozłowska, CDNiKU, Suwałki, 2011 „Powiedz mi, a zapomnę, pokaż – a zapamiętam, pozwól mi działać, a zrozumiem!” Konfucjusz Powszechnie wiadomo, iż dzieci przedszkolne charakteryzuje naturalna ciekawość tego co je otacza. Najlepszym sposobem zaspokojenia naturalnej ciekawości dziecka są zabawy badawcze i eksperymenty o charakterze badawczym. Zabawy te stanowią podstawę wielokierunkowego rozwoju dziecka. Rozwijając umiejętność krytycznego myślenia, myślenia przyczynowo-skutkowego, porównywania i uogólniania przyczyniają się do rozszerzenia horyzontów myślowych przedszkolaka. I chociaż niektóre eksperymenty wydają się trudne, bo związane z dziedzinami, takimi jak fizyka lub chemia, to dają dziecku okazję do odkrywania i zgłębiania fascynującego świata przyrody i techniki a wiedza i umiejętności zdobywane we wczesnym dzieciństwie staną się inspiracją i pomostem do wiedzy zdobywanej na kolejnych szczeblach edukacji. Podstawa programowa wychowania przedszkolnego uwzględnia treści dla wszechstronnego rozwoju dziecka i zagadnienia związane z przyrodą nieożywioną i dziecięcymi eksperymentami w dziedzinie techniki. Przykładowe zabawy i eksperymenty badawcze: Pienisty potwór /wulkan/: materiały: plastikowa butelka, ocet, płyn do mycia naczyń, soda, miska. Przebieg: butelkę napełniamy do połowy octem i dolewamy trochę płynu do mycia naczyń ( można zabarwic farbką ), ostrożnie mieszamy składniki, butelkę ustawiamy na środku miski, bierzemy 3 łyżeczki sody oczyszczonej i wsypujemy na środek papierowej chusteczki do nosa. Zwijamy ją i skręcamy końce i wrzucamy zawiniętą chusteczkę do butelki. Po kilku minutach z butelki zacznie wydobywać się piana. Można ozdobić butelkę kolorowym papierem wtedy piana będzie wychodziła z paszczy np. Potwora – smoka. Gdy mieszamy ocet z sodą oczyszczoną powstaje gaz zwany dwutlenkiem węgla. Tworzy on w occie bąbelki gazu, który reaguje z płynem do mycia naczyń. Powstaje przy tym tak dużo piany, że wydostaje się ona z paszczy potwora – butelki. Uzyskiwanie barw Materiały: mazak (kolor obojętny, ja użyłam koloru brązowego), zlewka lub szklanka, kilkucentymetrowy pasek bibuły filtracyjnej bądź zwykłego papieru, ocet lub mieszanina denaturatu z wodą. Przebieg: Do szklanki nalewamy 1 cm octu (1cm od dna). 2 cm od końca paska zaznaczamy kreskę naszym mazakiem. Następnie pasek wkładamy do szklanki z octem i obserwujemy rozszczepianie się barw na pasku. Drożdże materiały : drożdże np. Suszone w ilości dwóch łyżeczek, ciepła woda, 3 łyżeczki cukru, balon, butelka po soczku. Przebieg: do butelki wsypujemy drożdże i zalewamy 50ml. ciepłej wody, następnie dodajemy cukier i całość mieszamy. Na otwór butelki naciągamy balonik. Obserwujemy wzrost drożdży, podczas którego wydziela się dwutlenek węgla. Gaz będzie dostawał się do balonika powodując jego powiększanie się. Jeżeli chcemy przyspieszyć wzrost to butelkę wstawiamy do ciepłej wody. Rakieta balonowa materiały: długi kawałek cienkiej linki, balon, taśma klejąca, słomka. Przebieg: Linkę przeciągamy przez słomkę, jeden koniec linki mocujemy do klamki przy drzwiach, a drugi do oparcia krzesła. Linka powinna być bardzo mocno naprę­żona. Nadmuchujemy balon i mocno zaciskamy ustnik. Szczelnie zatykając otwór balonu, przymocowujemy go do słomki taśmą klejącą. Trzymając wylot, umieszczamy balon na jednym końcu linki, następnie odtykamy ustnik i puszczamy balon, balon poleci wzdłuż linki. Wniosek: kiedy powietrze wylatuje, balon pędzi w prze­ciwnym kierunku, tzn. jest pchany na drugi koniec linki. Właściwości ognia – ciepło Materiały: paląca się świeczka, słoik. Przebieg: Zapaloną świeczkę przykrywamy słoikiem. Po kilku minutach delikatnie dotykamy słoik. słoik jest ciepły. Wniosek: ogień daje nam ciepło. Czego potrzebuje ogień? Materiały: trzy świeczki-podgrzewacze, mały i duży słoik Przebieg: Zapalamy świeczki, dwie z nich stawiamy na pokrywce, nakrywamy je słoikami i w tej pozycji zakrę­camy. najpierw wszystkie świeczki pałą się jednakowo mocno, po chwili płomień w małym słoiku gaśnie, jakby ktoś go zdmuchnął, nieco dłużej pali się świeczka w du­żym słoiku, ale też gaśnie, trzecia świeczka pali się cały czas. Wniosek: podczas palenia płomień zużywa „powietrze do oddychania”, a dokładniej mówiąc – tlen. Kiedy go zabraknie, płomień gaśnie. Aby świeczka się paliła, po­trzebny jest tlen. Znikająca woda Materiały: dwie podstawki, szklanka, świeczka, woda, zapałka. Przebieg: Zapaloną świeczkę stawiamy na podstawce, na której znajduje się woda, i przykrywamy szklanką. w trakcie eksperymentu świeczka zgaśnie, a woda zostanie wessana ze spodka do szklanki. Wniosek: tlen z powietrza podtrzymuje płomień świecy, kiedy tlenu pod szklanką zabraknie, płomień zgaśnie. Powietrze, które zostanie w szklance, oziębi się i skurczy. W ten sposób zrobi miejsce dla wody, która wciśnie się do szklanki. Co powstaje podczas spalania świeczki? Materiały: paląca się świeczka, łyżeczka. Przebieg: Przez kilka sekund osoba dorosła trzyma łyżeczkę nad płomieniem, która po chwili pokryje się sadzą. Wniosek: sadza powstanie w trakcie niepełnego spalania materiałów zawierających w swoim składzie chemicz­nym węgiel. Ulatujący wosk Materiały: paląca się świeczka na świeczniku, kawałek potłuczonego szkła, spinacz do bielizny. Przebieg: Kawałek potłuczonego szkła przytrzymujemy spinaczem i przez około 10 sekund trzymamy nad pło­mieniem, a następnie odkładamy na bok, aby się ochło­dził. na kawałku szkła będą widoczne ślady wosku. Wniosek gdy świeca się pali, niektóre cząsteczki wosku przekształcają pod wpływem ciepła, unoszą się do góry i odkładają się na odłamku szkła. Zaczarowany balon Materiały: zimna butelka, balon, miska z ciepłą wodą. Przebieg: Pustą butelkę wkładamy do lodówki na około godzinę. Po godzinie wyjmujemy butelkę i nakładamy na jej szyjkę balon. Na około dwie minuty wkładamy bu­telkę do ciepłej wody. balon nadmuchuje się jak po dotknięciu czaro­dziejską różdżką. Wniosek: w wyniku ocieplenia powietrze znajdujące się w butelce rozpręża się i potrzebuje więcej miejsca, wpły­wa więc do balonu i go nadmuchuje. Sklejone szklanki Materiały: dwie szklanki tej samej wielkości, podgrze­wacz, zapałki, woda, kartka bibuły. Przebieg: Bibułę zwilżamy. Do szklanki wkładamy pod­grzewacz, zapalamy go, a na szklankę kładziemy zwilżo­ną bibułę i przykrywamy drugą szklanką. gdy podgrzewacz zgaśnie, szklanki się złączą i moż­na je podnieść jednocześnie. Wniosek: wewnętrzne podciśnienie powietrza przyciąga obie szklanki. Niewidoczna błona Materiały: szklanka z wodą z kranu, igła, peseta. Przebieg: Pomału i bardzo ostrożnie kładziemy igłę na powierzchni wody. Igła nie utonie, pływa. Wniosek: siły przyciągania działające między cząstecz­kami wody są duże, przy powierzchni przyciągane są do środka. Twór za cienką, niewidoczną warstwę, która może utrzymać lekkie przedmioty. Siła, która przytrzymuje te cząsteczki, nosi nazwę napięcia powierzchniowego. Siła powietrza Połóż plastikową reklamówkę na stole (bez dziur). Na tej torbie połóż średniej wielkości książkę i zacznij dmuchać do torby. Kiedy torba zacznie się napełniać powietrzem, książka zacznie unosić się do góry. Wniosek: ciśnienie powietrza wytwarza siłę. Czasem, gdy jest wystarczająco duże, ciśnienie powietrza może unieść nawet ciężarówkę. Książka na „kółkach” Połóż jedną książka na stole a drugą umieść na kilku położonych płasko słomkach do picia. Którą książkę jest łatwiej poruszyć przy pomocy jednego palca? Tę na słomkach, gdyż słomki posłużyły nam za kółka. Tarcie jest mniejsze w przypadku kółek. Tarcie podczas toczenia jest mniejsze od tarcia przy przesuwaniu. Tarcie zależy od powierzchni, ale przede wszystkim od chropowatości (gładkości) powierzchni trących (zależność wprost) i od rodzaju materiału stykających się powierzchni. Ciśnienie atmosferyczne Materiały: Butelka z dużym otworem (np. po soku „Kubuś”), jajko kurze ugotowane na twardo (bez skorupki), jajko ugotowane na twardo w skorupce, które namoczymy w silnie stężonym roztworze soli przez parę godzin Przebieg: Połóż jajko na otworze butelki i sprawdź, czy jajko się mieści w butelce. Zabierz jajko i wrzuć do butelki kawałek palącego się papieru, spróbuj ponownie włożyć jajko do butelki. To samo zrób z jajkiem w skorupce namoczonym w roztworze soli. Jak Kopciuszek Jak oddzielić sól od pieprzu? Po zmieszaniu drobno zmielonego pieprzu i soli potrzyj plastikową łyżkę o wełnę i przyłóż do mieszanki. Czarne ziarna pieprzu „podskoczą” do łyżki i zostaną oddzielone. Wniosek: Plastikowa łyżka naładowała się elektrycznie wskutek pocierania o wełnę. Ładunek elektryczny przyciąga ziarna pieprzu. Ponieważ ziarna pieprzu są lżejsze niż ziarenka soli, nawet przy większej odległości przezwyciężą swój ciężar. Zgubiony przedmiot Jak wyjąć igłę ze szklanki z wodą bez dotykania igły i wody? Przykładamy magnes do ścianki szklanki i wyciągamy zgubiony przedmiot bez dotykania go dzięki przyciąganiu magnesu. Wniosek: Magnes przyciąga metalowe przedmioty, które razem z nim się poruszają wychodząc nawet ponad powierzchnię wody. Siła przyciągania magnesu działa także przez szkło i wodę. Magiczny teatr Materiały: sylwety kartonowe itp., spinacze, magnes Pokaz poruszania się postaci na scenie pod wpływem „siły magnetycznej”. Hodowla kryształów I Materiały: słoiki z wodą dla każdego dziecka, sól, patyczki, wełniane nici. Dzieci samodzielnie przygotowują roztwór nasycony soli, w celu jej krystalizacji. Na słoikach opierają patyczki, zanurzają wełniane nitki w wodzie. Wniosek: Po kilku dniach na nitkach utworzą się kryształki pod wpływem parowania wody. Hodowla kryształów II – podobnie jak wyżej, zamiast soli dodajemy sodę do prania i proszek Wskazówki: dodanie kilku kropli farby plakatowej albo atramentu do wody spowoduje zmianę koloru kryształków. Telefon Materiały: dwa plastikowe kubeczki, pojemniki po jogurcie, cienki sznurek o długości kilku metrów, nożyczki. Przebieg: Przebić nożyczkami otwór w dnie każdego kubeczka, pojemniczka. Przewlec sznurek przez oba otwory, zawiązać supły. Dwie osoby prowadząc rozmowę telefoniczną – muszą stanąć w odległości, tak aby naprężyć sznurek telefonu. Sznurek powinien być cały czas mocno naprężony. Dźwięki docierają do odbiorcy dzięki ruchom i drganiom powietrza, które są przewodzone przez sznurek. Lupa z kropli wody Materiały: kawałki tektury, przezroczystą folię, plaster lub taśmę klejącą, nożyczki, łyżeczki, wodę w naczyniach. Przebieg: Wyciąć z tektury lupę w kształcie lizaka. Wyciąć w niej duży otwór. Dociąć folię – dopasować jej wielkość i kształt do otworu w lupie i przykleić ją z jednej strony lupy. Delikatnie nanieść łyżeczką niewielką ilość wody na wierzch folii. Przez tak powstałą lupę można obserwować małe obiekty przyrodnicze. Konserwowanie żywności Materiały: kostka bulionowa, ocet, sól, trzy naczynia szklane, gorąca woda. Przebieg: rozpuszczamy kostkę bulionową. Następnie ostrożnie wlewamy płyn w równej ilości do trzech przezroczystych naczyń. Pierwsze naczynie oznaczamy i dodajemy do znajdującego się roztworu łyżkę soli. Do drugiej szklanki (oznaczona) dodajemy łyżkę octu. Do trzeciej nic nie dodajemy. Szklanki odstawiamy na dwa dni w ciepłe miejsce. Wyniki: Najbardziej mętny jest roztwór w szklance z napisem kontrola (bez dodatków). Roztwory w szklankach zawierających konserwanty (ocet i sól) są bardziej klarowne. Ocet hamuje proces rozmnażania się bakterii w większym stopniu niż sól. Zmętnienie szklance z napisem „kontrola” powstało wskutek pojawienia się dużej ilości bakterii. Żarzące się obrazki Tylko w bezpiecznym miejscu, z dala od materiałów łatwopalnych!!!! Doświadczenie należy wykonywać z dala od wszelkich łatwopalnych substancji (benzyna, spirytus, ale także firanki czy wata)Materiały: papier, 10-15g azotanu potasowego /potocznie saletry potasowej; używanej do peklowania mięsa/. Wykonanie:W 50 ml wody rozpuść 15g saletry i roztworem wykonać na papierze rysunek (cienkim pędzelkiem), zwrócić uwagę na to, aby każda linia miała połączenie z inną, inaczej żarząca się linia urwie się. Po czym wbić w korek szpilkę. Trzymając za korek ogrzać szpilkę do czerwoności rozgrzanym łebkiem dotknąć punku wcześniej zaznaczonego ołówkiem na miejsca dotkniętego gorącym łebkiem zaczynają pełznąć w dwie strony maleńkie żarzące się smużki. Wyjaśnienie: Papier w miejscach nasyconych saletrą nie pali się, tylko dość szybko żarzy. W tym doświadczeniu korzystamy z bardzo silnych własności utleniających azotanu potasowego. Żarzenie się celulozy nasyconej saletrą jest znane od dawna – konopny czy bawełniany sznur nasycony saletrą, to lont. Balon jak magnes Materiały: balon, sznurek, puszka po napoju Nadmuchujemy balonik i związujemy go sznurkiem. Pustą metalową puszkę kładziemy bokiem na stole. Pocieramy kilkakrotnie balonik włosami (bardzo szybko), a potem próbujemy przyciągnąć balonikiem puszkę do siebie (nie dotykając jej bezpośrednio). Puszka porusza się. Wyjaśnienie: Balonik był naładowany elektrycznie i zdołał przyciągnąć puszkę. Można użyć dwóch baloników, albo obciążać puszkę. Dziwne jajka Materiały: jajko, butelka o wąskiej szyjce /np. po soku Kubuś/. Czy uda się włożyć w całości jajko kurze do naczynia o węższej szyjce lub do małej obręczy? Oczywiście. Na kilka dni przed zademonstrowaniem sztuczki należy jajko włożyć do mocnego octu, który zmiękczy skorupkę. Potem delikatnie uciskając, ostrożnie przesunąć je przez szyjkę karafki lub przez otwór pierścionka a następnie polać jajko zimną wodą. Przybierze ono poprzedni naturalny kształt i twardość. Ukryte pismo – niewidzialne atramenty I. Atramenty pojawiające się przy podgrzaniu Najczęściej używane płyny (nadaje się każda kwaśna ciecz) : Cola (rozcieńczona), woda z miodem, sok cytrynowy, jabłkowy lub pomarańczowy, mleko, sok z cebuli, woda z mydłem, roztwór cukru, ocet winny lub wino. Pismo wywołuje się przez podgrzanie papieru np. na grzejniku, nad kuchenką, nad świeczką lub przeprasowanie żelazkiem. II. Atramenty wywoływane chemicznie. W większości przypadków oparte na reakcji kwasowo-zasadowej. fenoloftaleina – wywoływacze: amoniak, węglan sodu, inne mocne zasady (fenoloftaleina przybiera intensywnie różowy kolor) ocet winny, wywoływany wywarem z czerwonej kapusty . amoniak, wywoływany wywarem z czerwonej kapusty. skrobia, wywoływana roztworem jodu w jodku potasu (przybiera kolor granatowy, papier błękitnieje). sok z cytryny wywoływany roztworem jodu (atrament nie zmienia koloru, błękitnieje papier). proszek do pieczenia i woda a później sok winogronowy Bibliografia: Ø D. – Rozwijanie pojęć przyrody nieożywionej u dzieci sześcioletnich”. Ø Elbanowska S. – Przyroda nieożywiona w wychowaniu przedszkolnym Ø Elkonin D. Psychologia zabawy Ø Gutowska H – U nas środowisko społeczno – przyrodnicze Ø Kielar – Turska M. – Jak pomagać dziecku w poznawaniu świata Ø Kielar – Turska M. Muchacka Stymulująca i terapeutyczna funkcja zabawy Ø Kostic Z – Między zabawą a fizyką Ø Muchacka B. -Zabawy badawcze dzieci w przedszkolu Ø Muchacka B. -Zabawy badawcze w edukacji przedszkolnej Ø Lelonek M. – Kształtowanie pojęć z przyrody nieożywionej w nauczaniu początkowym Ø Okoń W. – Zabawa a rzeczywistość Ø VanCleve J. – Astronomia dla każdego; Biologia dla każdego; Chemia dla każdego; Matematyka dla każdego. 101 doświadczeń. Ø Taylor B. – Powietrze i latanie; Bateria i magnesy; Kolor i światło; Baterie i magnesy; Co pływa, a co tonie. Przydatne strony www:
1. Ziemniak nr. 1 - Ziemniak z solą pochłonął sól i wypuścił wodę, sczerniał i zrobił się miękki. Ziemniak nr. 2 - Ziemniak z wodą pochłonął małą część wody. 2. Ziemniak wypełniony wodą napęczniał i roztworu w nim ubyło. Stał się twardy, bo wchłonął wodę do środka komórek, sok komórkowy jest tu hipertoniczny
zapytał(a) o 18:18 Opisz dzien po dniu doświadczenie wody z solą ? Podstawówka Plis o szybkie odp. Odpowiedzi 1 dzień nic2 dzień nic3 dzień nic4 dzień zaczyna wyparowywać5 dzień wyparowywuje6 dzień coraz mniej wody7 dzień paruje 8 dzień paruje9 dzień paruje10 dzień sól ładnie oblepiła się słoika a sznurek który był zamoczony w tej wodzie został także oblepiony kryształkami soli gdy ogląda się w słońcu pięknie wszystko się odbija i mieni mysle ze pomoglam licze na pochwaleTEZ TO MIALAM ALE BEZ OPISU SAMO DOSWIATCZENIE dyzia14 odpowiedział(a) o 18:53: dziękuje bardzo :D Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Musisz przygotować szklankę z wodą i wsypać do niej kilka łyżeczek soli. na ołówek zawiesić nitkę i wpuścić ją do tej szklanki. a po dwóch tygodniach będą na nitce kryształki soli. Myślę że pomogłam :D. Odpowiedź została zedytowana [Pokaż poprzednią odpowiedź] 0. 0. Doświadczenia na chemię: i woda wrząca z przyczepionym sznurkiem zawieszonym w okręgu słoika wciągu 3 dni mają się pojawić kryształki. z markera włożony do octu zmieni kolor. Do każdego: temat, problem badawczy, hipoteza, odczynniki (przedmioty używane), czynności, obserwacje, wniosek ;)
Odpowiedź. do kubka wlewamy ocet, następnie wrzucamy tam jajko, musi być ono całkowicie zakryte octem. jajko musi postać w kubku z octem około 10 min. skorupka jajka traci właściwości, jajko robi się miękkie i "kauczukowe" - można je spuścić z niewielkiej wysokości i bedzie się odbijać.
Jak przebiega krystalizacja soli? Ten prosty eksperyment naukowy możecie przeprowadzić w domu! Hodowanie kryształów soli to świetny pomysł na edukacyjną zabawę z dziećmi. Gdy przychodzą wolne dni, a na dworze plucha, rodzice zastanawiają się, jaką ciekawą edukacyjną zabawę wymyślić. Świetnym pomysłem są doświadczenia i eksperymenty, które można samemu wykonać w domu. Spokojnie, nie musisz od razu biec do sklepu po zestaw małego chemika: można eksperymentować z tym, co znajdziecie w szafkach. Z pewnością twoje dziecko zaciekawi hodowanie kryształów soli. Jest to bardzo proste i efektowne doświadczenie, a twój maluch poczuje się jak prawdziwy naukowiec! Krystalizacja soli: instrukcja Do przeprowadzanie eksperymentu z krystalizacji soli potrzebne będą: słoik, woda, sól, krótki patyczek lub ołówek, kosmata włóczka, barwnik (opcjonalnie). 1. Podgrzej wodę i przelej ją do słoika. Następnie wsypuj stopniowo sól, mieszając do czasu uzyskania nasyconego roztworu. Osiągniesz to, gdy sól nie będzie chciała się już rozpuszczać. Na tym etapie możesz dodać do roztworu barwnik. 2. Roztwór wlej do słoika do 3/4 jego wysokości. 3. Na patyczek nawiń włóczkę (im bardziej kosmata, tym lepiej). Powinna być na tyle długa, by po ułożeniu patyczka na krawędzi dotykała dna. 4. Odstaw słoik w ustronne miejsce. Nie powinno być tam zbyt zimno, bo woda nie będzie parowała, ani zbyt ciepło i słonecznie, bo zacznie parować zbyt szybko. Wszystkie zdjęcia są autorstwa To eksperyment dla cierpliwych: na efekty trzeba będzie trochę poczekać, ale naprawdę warto. Aby zaciekawić dziecko jeszcze bardziej, warto prowadzić obserwacje i notować zachodzące zmiany. Róbcie rysunki, zdjęcia lub opisujcie, co się zmieniło w waszym domowym laboratorium! Dlaczego tworzą się kryształy soli? Efekt jest rewelacyjny, ale warto także umieć wytłumaczyć dociekliwemu przedszkolakowi, co się stało. Do naszego eksperymentu stworzyliśmy roztwór nasycony, czyli w wodzie nie mogło się już rozpuścić więcej soli. W chwili, gdy woda odparowuje, soli robi się zbyt dużo na mniejszą ilość wody, dlatego dochodzi do jej krystalizacji na sznurku i krawędziach naczynia. Wielkość kryształów soli zależy od tempa ich powstawania, czyli odparowywania wody. Im dłużej będzie przebiegał proces, tym kryształy soli będą większe. Zobacz także: Jak zrobić slime - 5 topowych slimów [przepisy + FOTO] Najfajniejsze zabawki edukacyjne dla rocznego dziecka [Przegląd] Zabawki edukacyjne idelane na prezent dla 2-latka
Czas i temperatura wpływa na wielkość kryształków. Zmieniając kształt sznurka możemy wpłynąć na ostateczny wygląd „solinki”. Można np. przygotować cieniutkie druciki i uformować z nich dowolny kształt np. gwiazdki. Wokół drucika owijamy sznureczek lub nitkę i zanurzamy zgodnie z doświadczeniem w roztworze soli.
Katalog Elzbieta LenikFizyka, ZadaniaDoświadczalne zadania domowe z fizyki Doświadczalne zadania domowe z fizyki Dlaczego fizyka jest mało lubiana przez uczniów? Przyczyn jest wiele, między innymi dlatego, że młodzież ma zbyt mało możliwości samodzielnego eksperymentowania. System klasowo - lekcyjny sprawia, że doświadczenie w czasie lekcji prowadzone jest najczęściej w formie pokazu lub rzadziej pracy w grupach. Nie każdy uczeń ma możliwość uczestniczyć w doświadczeniu, we wszystkich jego fazach. Nie ma miejsca na indywidualne podejście ucznia do doświadczenia, na jego planowanie, prowadzenie, zapisywanie wyników, formułowanie wniosków a także na indywidualne tempo pracy doświadczalnej. Przyczyn tego jest wiele. Przede wszystkim brak czasu na lekcji, ogrom materiału do zrealizowania w małej ilości godzin lekcyjnych oraz presja egzaminów gimnazjalnych, na przygotowanie do których też trzeba znaleźć czas. Do tego dochodzi duża liczebność klas (brak podziału na grupy) oraz niewystarczająca ilość pomocy dydaktycznych. A przecież doświadczenie do źródło poznania przyrody! Aby uatrakcyjnić nauczanie fizyki w szkole proponuję znaną, ale niezbyt często stosowaną formę pracy z uczniem - doświadczalne zadania domowe z fizyki. Zadania te nie powinny zastępować doświadczeń wykonywanych w szkole, ale je uzupełniać. Domowe zadania doświadczalne ułatwiają uczniom przyswajanie podstawowych wiadomości, rozwijają wyobraźnię i spostrzegawczość, wyrabiają umiejętność eksperymentowania, obserwowania i wnioskowania, budzą zainteresowania i postawy badawcze. Wpływają na przekonanie, że zdobyta na lekcji wiedza teoretyczna ma praktyczne zastosowanie przy rozwiązywaniu domowego problemu oraz potwierdza tę wiedzę, pozwalając na własne sprawdzenie poznanych zasad, praw i teorii. Domowe zadania doświadczalne powinny być tak dobrane, aby wszyscy uczniowie mogli je bez trudu wykonać, ich częstotliwość nie powinna być zbyt duża. Zadana praca praktyczna powinna opierać się na teoretycznych podstawach wyniesionych z lekcji, stanowiąc jej rozwinięcie i zarazem uzupełnienie. Z przeprowadzonego doświadczenia uczniowie powinni sporządzić sprawozdanie. Należy poinstruować uczniów, w jaki sposób. Schemat sprawozdania mógłby wyglądać tak: 1. Podaj imię i nazwisko, klasę i datę wykonania ćwiczenia oraz jego temat. 2. Wymień materiały użyte w doświadczeniu oraz opisz czynności, które wykonałeś w czasie przygotowania i przebiegu doświadczenia. 3. Przedstaw przebieg doświadczenia za pomocą schematycznych rysunków i ich opis. 4. Zapisz wyniki pomiarów, obserwacji i spostrzeżeń lub opis zjawiska, obliczenia. 5. Zapisz wnioski wysnute z doświadczenia, wyjaśnienie badanego zjawiska. Ocena doświadczalnego zadania domowego odbywa się na podstawie sprawozdania. Należy wziąć pod uwagę między innymi: - wnikliwość przeprowadzonej obserwacji - celność wniosków (uwzględniając wiek rozwojowy ucznia oraz zasób wiedzy zdobytej na lekcji) - pomysłowość przy wykonywaniu doświadczeń - rzetelność wykonania doświadczeń - ustosunkowanie się ucznia do wszystkich punktów schematu sprawozdania - staranność wykonania sprawozdania Propozycje doświadczeń do wykonania przez ucznia w domu dla poszczególnych działów. Dział: Jak opisujemy ruch? 1) Temat: Z jaką szybkością średnią poruszają się różne pojazdy? Materiały: zegarek z sekundnikiem 1. Oszacuj odległość widocznej z okna drogi np. między dwoma słupami. Pomiaru tego można dokonać za pomocą kroków. 2. Zmierz czas przejazdu kilku pojazdów np. samochodu, roweru, autobusu, samochodu ciężarowego. 3. Oblicz średnią szybkość pojazdów i wyraź ją w km/h i m/s. Sporządź tabelę, w której umieścisz dane pomiarowe. 4. Zastanów się nad dokładnością przeprowadzonych pomiarów. 5. Sporządź sprawozdanie wg schematu sprawozdań. 2) Temat: Ruch zmienny - jednostajnie przyspieszony prostoliniowy. Materiały: dwa sznurki długości 2,5m, nakrętki od słoików lub duże guziki (10 sztuk) 1. Do każdego ze sznurków przywiąż 5 nakrętek (guzików). Do jednego tak, aby znajdowały się w jednakowych odległościach od siebie, a do drugiego tak, aby odległości między nimi miały się jak 1:3:5:7. 2. Wejdź na stół i puść na podłogę jeden sznurek a potem drugi. Wsłuchaj się w odgłosy, jakie wydają nakrętki (guziki), uderzając w podłogę. Czy słyszysz je w jednakowych odstępach czasu? 3. Jaki wniosek można wysnuć z przeprowadzonego doświadczenia. 3) Temat: Spadek swobodny. Materiały: plastikowa butelka, woda 1. W butelce wykonaj blisko dna mały otworek średnicy około 2mm. 2. Zastanów się jak będzie wypływała woda z butelki, gdy będziesz ją trzymał na wysokości głowy i jak zmieni się wypływ wody, jeżeli butelkę puścisz swobodnie. Zapisz swoje przypuszczenia a następnie sprawdź doświadczalnie. 3. Jak wyjaśnisz przebieg tego doświadczenia. Dział: Siły w przyrodzie. 1) Temat: Bezwładność ciał. Materiały: dwa jajka - surowe i ugotowano na twardo 1. Połóż dwa jajka na stole i wpraw je w ruch obrotowy. 2. Zatrzymaj jajka na chwilę i natychmiast cofnij rękę. 3. Co zaobserwowałeś? 4. Opisz różnice w ruchu obu jajek. Czy można stosować ten sposób do rozpoznawania, które jajko jest surowe a które ugotowane? 2) Temat: Swobodny spadek a opory ruchu. Materiały: moneta, papier, nożyczki 1. Przyłóż monetę do kartki papieru i wytnij z niej krążek wielkości monety. 2. Obserwuj, jak spadają moneta i krążek, gdy: - spadają obok siebie - krążek papierowy jest ułożony pod monetą - krążek papierowy jest ułożony nad monetą 3. Wyjaśnij zaobserwowane efekty. 3) Temat: Warunek równowagi - siła wypadkowa. Materiały: ciężka książka, sznurek, obciążniki (np. kamienie) 1. Obwiąż książkę sznurkiem i przyczep do niego dwa dość długie sznurki obciążone na końcu jakimś ciężarem. 2. Umieść książkę na stole a ciężarki niech zwisają na sznurkach. 3. Co można zaobserwować przy zmianie kąta między kierunkami obciążonych sznurków? 4. Kiedy siła wypadkowa działająca na książkę jest największa? Od czego to zależy? 5. Kiedy siła wypadkowa działająca na książkę jest najmniejsza? Od czego to zależy? Dział: Wyruszamy w Kosmos 1) Temat: Ruch po okręgu. Materiały: mała kulka, szklanka 1. Narysuj od szklanki okrąg. 2. Połóż na stole kulkę i nakryj ją szklanką odwróconą do góry dnem. 3. Poruszając odpowiednio szklanką, wpraw kulkę w ruch po okręgu. 4. Zatrzymaj szklankę. Co zaobserwowałeś? 5. Ponownie wpraw kulkę w ruch i szybkim ruchem unieś szklankę. Jak porusza się teraz kulka? 6. Jaki kierunek w stosunku do okręgu ma wektor prędkości kulki? Wykonaj rysunek, zaznaczając zwrot i kierunek wektora prędkości. 2) Temat: Siła dośrodkowa i przyspieszenie dośrodkowe. Materiały: dwie kwadratowe deseczki z przymocowanymi w rogach sznurkami długości około 40cm, złączonymi razem w jeden uchwyt, jedna deseczka o gładkiej powierzchni, druga o chropowatej; plastikowy kubek, mały klocek, mała gumowa piłeczka, woda 1. Rozbujaj deseczkę i wpraw ją w ruch po okręgu w płaszczyźnie pionowej. 2. Na deseczkę połóż kolejno piłeczkę, potem klocek. 3. Czynności powtórz z drugą deseczką. 4. Do kubka wlej wody do 1/3 jego wysokości. Kubek postaw na środku deseczki i wpraw ją w ruch po okręgu. 5. Zapisz swoje spostrzeżenia. 6. Jakie wnioski możesz wyciągnąć po przeprowadzeniu tego doświadczenia? Dział: Praca, moc i energia mechaniczna. 1) Temat: Praca a energia. Materiały: kubek po jogurcie, linijka, mała kulka 1. Z górnego brzegu kubka wytnij kwadrat o boku ok. 3cm. Odwróć kubek i połóż go na stole. 2. Przez wycięty otwór wprowadź do kubka linijkę z rowkiem w środku lub dwie linijki razem złączone (wówczas wycięty otwór w kubku musi być nieco większy). 3. Drugi koniec linijki oprzyj na leżącym na stole ołówku. 4. Po tak utworzonej pochylni puść małą kulkę. 5. Powtórz doświadczenie zmieniając podparcie pochylni na wyższe. 6. Wyjaśnij, co zauważyłeś? 2) Temat: Jak wielką mocą dysponuje człowiek? Materiały: zegarek z sekundnikiem, linijka, schody 1. Oblicz swój ciężar. 2. Zmierz wysokość jednego schodka. 3. Policz schodki na wybranym dystansie. Oblicz ich wysokość. 4. Pokonaj wyznaczony dystans idąc spokojnym krokiem, a potem biegnąc z maksymalną prędkością. Za każdym razem zmierz czas, jaki był ci do tego potrzebny. 5. Wyniki zapisz w tabeli. 6. Oblicz wykonaną przez siebie pracę. 7. Oblicz swoją moc, gdy pokonywałeś każdy z dystansów. 8. Sporządź sprawozdanie z doświadczenia. 3) Temat: Energia mechaniczna. Materiały: waga, miara krawiecka 1. Wyznacz, jaką część energii mechanicznej traci piłka przy odbiciu od podłogi. 4) Temat: Energia kinetyczna. Wyznacz energię kinetyczną jadącego ze stałą szybkością samochodu - zabawki z napędem sprężynowym. Jakie przyrządy będą ci do tego potrzebne? 5) Temat: Zasada zachowania energii mechanicznej. Materiały: dwie stalowe nakrętki lub inne niewielkie ciężarki, sznurek, taśma klejąca 1. Ciężarki zawieś na dwóch sznurkach jednakowej długości. 2. Takie wahadła przywiąż do sznurka przymocowanego za pomocą mocnej taśmy klejącej do futryny drzwi. 3. Wpraw w ruch jedno z wahadeł i obserwuj, co się dalej zdarzy. 4. Wyjaśnij obserwowane zjawisko korzystając z zasady zachowania energii. Dział: O drganiach i falach sprężystych. 1) Temat: Od czego zależy okres drgań wahadła? Materiały: masywny guzik lub obciążnik, zegarek z sekundnikiem, nitka 1. Zawieś na nitce o długości 2m obciążnik i zmierz za pomocą zegarka z sekundnikiem okres drgań tak otrzymanego wahadła. Aby zwiększyć dokładność pomiaru - zmierz czas 10 pełnych wahnięć i podziel przez 10. 2. Skróć nić 2, 4, 9 razy i wyznacz, jak poprzednio okresy drgań. 3. Przedstaw wyniki w tabelce. 4. Jaką prawidłowość zauważyłeś? 2) Temat: Najprostszy telefon czyli jak rozchodzi się dźwięk. Materiały: dwie szufladki z pudełek od zapałek, mocna nić, zapałki 1. W dnach szufladek zrób na środku małe otwory. 2. Oba końce długiej nici przewlecz przez dziurki i przywiąż do nich zapałki. 3. Ustaw się z kolegą w takiej odległości, aby nitka była napięta. 4. Mów szeptem do kolegi, który powinien dobrze cię słyszeć. (w czasie rozmowy nie dotykaj napiętej nici) 5. Wyjaśnij zasadę działania zbudowanego przez siebie telefonu. Dział: Właściwości materii. Przemiany materii w zjawiskach cieplnych. 1) Temat: Gęstość ciała a masa cząsteczki. Materiały: 2 pudełka od zapałek, piasek, sól, cukier, proszek, mąka, kasza, waga (Jeśli nie masz wagi, możesz ją skonstruować z noża, linijki i plasteliny: zamocuj nóż ostrzem do góry za pomocą plasteliny na stole, na nożu ustaw linijkę tak, aby była w równowadze. Pod końce linijki podstaw pudełka od zapałek.) 1. Wyciągnięte szufladki pudełek od zapałek napełnij całkowicie podanymi substancjami i porównaj ich masy, używając wagi. 2. Ustal kolejność badanych substancji wg wzrastającej masy. 3. Która substancja ma największą, a która najmniejszą gęstość? 4. Jakie wnioski nasuwają ci się po wykonaniu doświadczeń? Od czego zależy gęstość substancji? 2) Temat: Zjawisko dyfuzji. Materiały: ziemniak, kawałek nadmanganianu potasu 1. Przetnij surowy ziemniak na dwie części. W środku przecięcia umieść kawałek nadmanganianu potasu i połącz obie połówki. Po pewnym czasie rozdziel je. 2. Co zaobserwowałeś? Wyjaśnij, dlaczego. 3) Temat: Budowa materii. Materiały: butelka z wąską szyjką, woda sól, gumka 1. Do butelki wlej trochę wody i nasyp tyle soli, aby wypełniła 1/5 butelki. Wstrząśnij butelką, aby usunąć resztki powietrza. 2. Napełnij butelkę wodą do pełna i zamknij butelkę korkiem, zaznacz gumką na butelce poziom cieczy. 3. Wstrząsając butelką rozpuść sól. 4. Jaki jest teraz poziom wody w butelce? Jak wytłumaczyć zaobserwowane zjawisko? 4) Temat: Hodowla kryształów. Materiały: sól, woda, mały słoik, płaskie naczynie, kawałki węgla, cegły lub ceramiki bez szkliwa. 1. Do słoika nalej wody i rozpuść tyle soli, ile się da. 2. Otrzymany roztwór (bez osadu soli) wlej do płaskiego naczynia i umieść w nim kawałki węgla, cegły lub ceramiki bez szkliwa, tak aby wystawały ponad poziom cieczy. 3. Co zaobserwowałeś po kilku dniach? Wyjaśnij zaobserwowane zjawisko. 5) Temat: Ciepło właściwe. Stałość temperatury wrzenia. Materiały: torebka lub pudełko papierowe, woda 1. Do papierowego pudełka nalej wody i umieść pudełko nad płomieniem palnika kuchenki gazowej. Równomiernie ogrzewaj pudełko. Zachowaj ostrożność. 2. Czy można w ten sposób zagotować wodę? 3. Co zaobserwowałeś? Jak wytłumaczyć to zjawisko? Dział: W wodzie, na wodzie i w powietrzu. 1) Temat: Ciśnienie. Materiały: papier w kratkę 1. Znając masę swojego ciała, wyznacz ciśnienie, jakie wywierasz na podłogę, gdy stoisz na podłodze i gdy siedzisz na krześle. 2. Pole powierzchni stóp i nóg krzesła wyznacz za pomocą kartki papieru. 3. W którym przypadku ciśnienie jest większe? 2) Temat: Prawo Archimedesa. Materiały: jajko, słoik, sól, woda 1. Na dnie słoika z wodą umieść jajko. 2. Do wody dosypuj soli i delikatnie mieszaj. 3. Co się stanie z jajkiem? Wyjaśnij, dlaczego. 3) Temat: Prawo Archimedesa a gęstość substancji. Materiały: butelka z wąską szyjką, woda, długi ołówek 1. Butelkę wypełnij prawie do pełna wodą i wsuń do niej ołówek. 2. Zaznacz na ołówku głębokość zanurzenia. 3. Powtórz doświadczenie z innymi ciałami np. zasoloną wodą, mlekiem, octem, olejem. Co obserwujesz? 4. Znając gęstość wody oblicz gęstość pozostałych cieczy. Uwaga: Jeżeli np. ołówek w wodzie o gęstości 1g/cm3 zanurzy się na głębokość x, a w innej cieczy na głębokość y, to gęstość tej cieczy wynosi  = x/y g/cm3. Mierząc całkowitą długość ołówka i długość jej części zanurzonej w wodzie, można obliczyć gęstość ołówka. Dział: O elektryczności statycznej. 1) Temat: Elektryzowanie ciał I. Materiały: puszka po np. coca coli, kubek plastikowy 1. Do leżącej puszki zbliż naelektryzowany przez tarcie kubek plastikowy. Zaobserwuj, jak zachowuje się puszka. 2. Wyjaśnij zaobserwowane zjawisko. 2) Temat: Elektryzowanie ciał II. Materiały: elektroskop wykonany zgodnie z opisem przedstawionym w podręczniku str. 30. (Rozenbajgier, "Fizyka dla gimnazjum.", część III) 1. Jak za pomocą naelektryzowanego elektroskopu można sprawdzić, które ciała są przewodnikami ładunku, a które izolatorami? Zaproponuj odpowiednie doświadczenie i przeprowadź je, wykorzystując wykonany przez siebie elektroskop. 2. Jak można wytłumaczyć fakt, że wskazówka elektroskopu odchyli się o większy kąt, gdy naelektryzowany grzebień będziemy przesuwać wzdłuż po kulce elektroskopu, a nie tylko dotykać kulki jednym jej końcem? Dział: O prądzie elektrycznym. 1) Temat: Opór elektryczny. Prawo Ohma. Materiały: bateria, przewód bez izolacji, żaróweczka z latarki, świeca 1. Środkową część przewody zwiń w spiralkę i połącz w obwód z baterią i żaróweczką. 2. Postaw pod spiralę palącą się świecę. 3. Co obserwujesz? Jak wyjaśnić to zjawisko? 2) Temat: Praca i moc prądu elektrycznego. 1. Odczytaj dwa razy w odstępie 2 dni wskazania licznika energii elektrycznej, zużytej w swoim domu. 2. Na podstawie tych odczytów oblicz wartość zużytej w ciągu 2 dni energii elektrycznej. 3. Oblicz koszt zużycia energii, odczytując z rachunku za energię elektryczną koszt 1 kWh. 4. Oszacuj koszt zużycia energii elektrycznej w twoim mieszkaniu w ciągu 1 miesiąca. 5. Jak można zmniejszyć ilość zużytej energii elektrycznej w domu? 6. Które z domowych urządzeń elektrycznych są najbardziej kosztowne w eksploatacji? Dział: O zjawiskach magnetycznych. 1) Temat: Elektromagnetyzm. 1. Wybierz materiały, które pozwolą ci szybko zebrać rozsypane szpilki: młotek, długi przewodnik z izolacją, bateria 4,5V, żaróweczka, nitka, gwóźdź. 2. Sprawdź doświadczalnie wybrany sposób. 3. Wyjaśnij obserwowane zjawisko. 2) Temat: Bieguny magnetyczne magnesu. 1. Na magnesie zawieś w różnych miejscach szpilki. 2. Policz, ile szpilek przylgnęło na jednym i na drugim końcu, ile w połowie ramienia, a ile w środku namagnesowanego pręta. 3. Po zanotowaniu obserwacji wyciągnij wnioski. 3) Temat: Prądnica. 1. Zbadaj, od czego zależy jasność świecenia żarówki w układzie oświetleniowym roweru. 2. Kiedy żarówka zaczyna świecić? 3. Z czego składa się ten układ oświetleniowy? Dział: Optyka czyli nauka o światle. 1) Temat: Otrzymywanie obrazów w zwierciadle płaskim. Materiały: dwa lusterka prostokątne, plaster, świeca 1. Sklej plastrem dwa prostokątne lusterka wzdłuż dłuższych krawędzi. 2. Umieść płonącą świecę między zwierciadłami. Zaobserwuj powstałe obrazy świecy. 3. Zmieniaj kąt między zwierciadłami. Od czego zależy liczba otrzymanych obrazów? 4. Dla chętnych: Wykreśl graficznie obraz otrzymany dla 90O. 2) Temat: Rozszczepienie światła białego. Materiały: miska, woda, lustro 1. Ustaw lustro w dużym naczyniu z wodą naprzeciw okna tak, aby padały na nie promienie słońca. 2. Dobierz położenie naczynia i lustra tak, aby uzyskać obraz odbitego światła. Następnie delikatnie zmieniaj kąt nachylenia lustra. 3. Co obserwujesz? Jak to wytłumaczyć. 3) Temat: Rozchodzenie się światła. Materiały: tektura, kalka techniczna (papier śniadaniowy), świeca 1. Wykonaj z tektury rurkę o średnicy około5 - 10cm i długości 30cm. 2. Jeden otwór zaklej tekturą i w środku wykonaj niewielki otworek. Drugi otwór przykryj kalką techniczną, która będzie pełnić rolę ekranu. 3. W zaciemnionym pomieszczeniu przez otworkiem umieść zapaloną świecę. Co obserwujesz na ekranie? 4. Narysuj bieg promieni światła. Jak wyjaśnić to zjawisko? 4) Temat: Załamanie światła I. Materiały: moneta, filiżanka, woda 1. Połóż monetę na dnie filiżanki. 2. Odejdź od niej na taką odległość, aby monetę zasłonił ci brzeg filiżanki. 3. Poproś drugą osobę, by ostrożnie napełniła filiżankę wodą. 4. Co widzisz? Wyjaśnij zaobserwowane zjawisko. 5) Temat: Załamanie światła II. Materiały: garnek z wodą, spodek, moneta 1. Na dno garnka z wodą połóż spodek. 2. Spróbuj wrzucić monetę do wody tak, żeby wpadła na spodek. 3. Dlaczego nie jest to łatwe? Jak celować, aby się udało? Literatura: - "Zadania z fizyki dla szkoły podstawowej." H. Kaczorek, Z. Słówko, WSiP Warszawa 1990 - "Fizyka i my" R. Sosiński - WSiP Warszawa 1976 - "Klub Młodego Odkrywcy - scenariusze zajęć" Janusz Laska, Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe - "Ciekawa fizyka - dziennik badawczy" J. Poznańska, M. Rowińska, E. Zając, WSiP Warszawa 2003 - "Fizyka dla gimnazjum - zeszyt przedmiotowo - ćwiczeniowy" M. Rozenbajgier, R. Rozenbajgier, ZamKor, Kraków 2001 - "Zadania doświadczalne z fizyki - kurs podstawowy." G. Antipin, WsiP, Warszawa 1986 - "Między zabawą a fizyką" Ż. K. Kostić, WNT Warszawa 1963 Opracowanie: Elżbieta Lenik Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.
Przebieg doświadczenia: Na talerz nalewamy nieco wody. Posypujemy wodę pieprzem, równo po całej powierzchni. Dotykamy wody palcem i nic się nie dzieje – pieprz dalej pokrywa całą powierzchnię cieczy. Następnie moczymy palec w mydle i ponownie dotykamy nim powierzchnię wody. W momencie, gdy palec dotknie powierzchni cieczy, pieprz
Your access to this service has been limited. (HTTP response code 503) If you think you have been blocked in error, contact the owner of this site for assistance. If you are a WordPress user with administrative privileges on this site, please enter your email address in the box below and click "Send". You will then receive an email that helps you regain access. Block Technical Data Block Reason: Access from your area has been temporarily limited for security reasons. Time: Wed, 27 Jul 2022 12:59:18 GMT About Wordfence Wordfence is a security plugin installed on over 4 million WordPress sites. The owner of this site is using Wordfence to manage access to their site. You can also read the documentation to learn about Wordfence's blocking tools, or visit to learn more about Wordfence. Click here to learn more: Documentation Generated by Wordfence at Wed, 27 Jul 2022 12:59:18 computer's time: .
Wykonaj doświadczenie zgodnie z instrukcją. Napisz nazwy sprzętu oraz użytych substancji. Następnie narysuj schemat, zapisz obserwacje oraz uzupełnij wniosek. Sprzęt i substancje wykorzystane w doświadczeniu chemicznym : Dobra dziecięca zabawa charakteryzuje się tym, że dziecko jednocześnie bawi się i zdobywa przydatną w życiu wiedzę i umiejętności. Dobre miejsce do zabawy to nie tylko profesjonalnie urządzony plac czy kącik zabaw, ale także miejsce o zupełnie innym przeznaczeniu, np. kuchnia czy warsztat taty – pod warunkiem, że pieczę nad bawiącymi się dziećmi będzie sprawowała odpowiedzialna osoba dorosła. Dobre zabawki i akcesoria do dziecięcych zabaw to nie tylko klocki lego, drogie materiały plastyczne czy zestawy elektronicznych gier rozwijających logiczne myślenie, ale też różnego rodzaju naczynia kuchenne, pojemniki, produkty spożywcze, woda, piasek, itp. Warto od czasu do czasu wprowadzić dziecko w świat, w którym za pomocą prostych środków i przedmiotów samo zbuduje swój warsztat, laboratorium, skonstruuje ciekawe urządzenie własnego pomysłu i odkryje to, co dawno już zostało odkryte, tyle że przez kogoś innego… A w związku z tym, że październik jest miesiącem oszczędzania, niech młodzi badacze otaczającego świata dokonają jeszcze jednego, bardzo ważnego odkrycia związanego z oszczędzaniem: oszczędnie – to wcale nie znaczy skąpo, skromnie, gorzej, mniej ciekawie. Wręcz odwrotnie: żyć oszczędnie – to znaczy mądrze, ekologicznie, twórczo itp. I ta umiejętność powinna być nawykiem w codziennym życiu każdego człowieka! POLECAMY Zamieszczone niżej propozycje eksperymentów mają na celu zarówno ukazanie atrakcyjnych zabaw w nietypowych do tego celu miejscach, jak i kształtowanie u dzieci naukowego poglądu na otaczający świat połączone z oszczędnym gospodarowaniem zasobami. Brejowata „paćka” – dziwaczna mieszanina (eksperyment można przeprowadzić w Kąciku Odkrywcy lub w domowej kuchni – np. z rodzicami) Co to jest „paćka” i dlaczego ta mieszanina jest dziwaczna? „Paćka” to mieszanina nadająca się do chlapania, mieszania, rzucania, uderzania. Dlaczego jest dziwaczna? Dlatego, że w niektórych sytuacjach zachowuje się jak ciecz, a w innych – jak ciało stałe. Przyrządzenie „paćki” jest proste i tanie, a zabawy i wiedzy będzie co niemiara. Należy przygotować: 1½ szklanki skrobi kukurydzianej lub ziemniaczanej, 1 szklankę wody, miskę, łyżkę. Mąkę wsypać do miski, wlać wodę i starannie zamieszać – tak, aby powstała gładka, jednolita konsystencja. Jeśli się okaże, że mieszanina jest zbyt gęsta, należy dodać trochę wody i znów starannie wymieszać. Mieszanina jest gotowa, gdy udaje się wolno poruszać zanurzonymi w niej palcami. Kolejnym krokiem będzie sprawdzanie właściwości otrzymanej mieszaniny. Mali odkrywcy wykonują następujące czynności: zanurzają w mieszaninie ręce, a potem szybko je wyciągają, uderzają pięściami w otrzymaną mieszaninę, lepią z mieszaniny kulki i obserwują, co się z nimi stanie, gdy przestaną poruszać rękami. Co się okaże? Gdy dziecko próbuje szybko wyjąć z mieszaniny rękę, mieszanina ta wraz z miską wędruje do góry! Gdy wyjmuje rękę powoli, miska z mieszaniną pozostaje na miejscu. Podczas uderzenia w mieszaninę pięścią dziecko ma wrażenie, że uderza w coś bardzo twardego. Ulepienie kulki nie sprawia trudności, ale wystarczy, że czynność lepienia zostanie przerwana i... kulka zacznie rozpływać się w oczach! Jak wyjaśnić dzieciom to niesamowite zachowanie mieszaniny? Należy zacząć od wyjaśnienia, czym jest ta niezwykła mieszanina. Otóż mieszanie skrobi z wodą to nic innego jak otrzymywanie zawiesiny. Gotową zawiesinę stanowią cząsteczki skrobi równomiernie rozmieszczonymi między cząsteczkami wody. Gdy poruszamy tą mieszaniną powoli, cząstki skrobi zachowują swoje równomierne rozmieszczenie i tym samym mieszanina zachowuje się jak ciecz. Szybki ruch powoduje zbliżanie się cząstek skrobi i zlepianie – to dlatego mieszanina „ciągnie się” za ręką. Gdy „paćką” poruszamy gwałtownie (rzucamy, uderzamy w nią), wówczas naruszamy równomierne rozmieszczenie skrobi. Następuje zbliżanie się tych cząstek, co odczuwamy jako gwałtowne twardnienie mieszaniny. „Paćka” w tych sytuacjach zachowuje się jak ciało stałe. Podczas lepienia z mieszaniny kulek następuje nietrwałe sklejanie się cząstek skrobi. Wystarczy, że czynność zostanie przerwana, cząstki skrobi wracają na swoje miejsce, a kulki „rozpływają się” w mgnieniu oka. W tej sytuacji mieszanina zachowuje się jak ciecz. Mieszaniny tego typu nazywane są „nienewtonowskimi”. Są one odstępstwem od reguły odkrytej przez Isaaca Newtona, w myśl której lepkość substancji nie zależy od siły, jaka na nie działa. A to ciekawe… Przykładem „cieczy nienewtonowskiej”, którą możemy znaleźć w domowej kuchni, jest ketchup. Tyle, że ta akurat mieszanina zachowuje się odwrotnie niż mieszanina skrobi z wodą. Pod wpływem działającej na ketchup siły jego lepkość maleje – to dlatego ketchup wylewa się z otwartej butelki tylko pod wpływem dość silnego potrząsania. Kapryśne jabłko (eksperyment do przeprowadzenia w szkolnej świetlicy, domowej kuchni, w szkolnym ogrodzie albo w sadzie) Dlaczego kapryśne? Dlatego, że raz tonie w wodzie, a innym razem nie. Co jest tego powodem? Odpowiedź uzyskają odkrywcy po przeprowadzeniu bardzo prostego eksperymentu. Należy przygotować: dość duży słój z ciepłą wodą (w ciepłej wodzie rozpuści się więcej soli), jabłko, sól, talerzyk, łyżkę. Do słoja z ciepłą wodą włożyć jabłko i obserwować, co się z nim stanie. Następnie wyjąć jabłko i odłożyć na talerzyk, zaś do tego samego słoja z wodą wsypywać sól i mieszać, aż się rozpuści. Gdy sól przestanie się rozpuszczać, włożyć do roztworu poprzednio użyte jabłko i obserwować, co stanie się z nim tym razem. Co się okaże? Jabłko włożone do słoja z nieosoloną wodą opadnie na dno. To samo jabłko włożone do roztworu wody z dużą ilością soli będzie unosiło się na powierzchni płynu. Jak to wyjaśnić? Zwykła woda ma mniejszą gęstość niż jabłko i dlatego owoc w niej zanurzony opada na dno. Zaś nasycony wodny roztwór soli ma większą gęstość niż jabłko – dlatego włożony do niego owoc unosi się na powierzchni. Niezwykła tajemnica zwykłej gruszki (eksperyment do wykonania w dowolnym pomieszczeniu lub w sadzie) Czy można wrzucić gruszkę do słoja, nie dotykając owocu ani przedmiotu, na którym leży? Można, wykorzystując prawa nauki zwanej fizyką. W celu przeprowadzenia eksperymentu należy przygotować: dość dużą gruszkę (może też być inny owoc), sztywną kartkę papieru lub pocztówkę, pokrywkę pudełka od zapałek, średniej wielkości słój. Na otwartym słoju ułożyć kartkę papieru, na niej ustawić pokrywkę pudełka od zapałek, a na pudełku ułożyć gruszkę. Gdy już wszystko zostanie ułożone, zdecydowanym ruchem należy pociągnąć za kartkę papieru w celu jej wyjęcia. Co się stanie z gruszką i pokrywką od zapałek? Gruszka wpadnie do słoja, zaś pokrywka upadnie poza słojem. Jak to się stało, że gruszka wpadła do słoja, a pokrywka nie? To się stało za sprawą niewidocznej siły, zwanej przez fizyków „siłą bezwładności”. Bezwładność przedmiotów polega na tym, że albo usiłują one pozostać w bezruchu, albo nadal się poruszać, jeśli już są w ruchu. Siła bezwładności jest tym większa, im cięższy jest przedmiot, z którym mamy do czynienia. Gruszka wpadła do słoja dlatego, że jest ciężka w stosunku do pokrywki od zapałek. Inaczej mówiąc – duża siła bezwładności powstrzymała ją od ruchu upadku poza słój. Zaś pokrywka pudełka od zapałek ma małą siłę bezwładności i dlatego łatwo uległa przemieszczeniu poza naczynie. Czy zwykły sznurek może przekazywac energię? (wspaniała zabawa jesienna – w Kąciku Odkrywcy, w kuchni, w sadzie lub w parku) O tym, że energia może być przekazywana za pomocą metalowych przewodów, wie każde dziecko. Ale czy da się to zrobić za pomocą zwykłego sznurka? Okazuje się, że tak – i trzeba pokazać dzieciom, na czym to polega. Należy przygotować: 2 krzesła, 3 jabłka podobnej wielkości (z ogonkami), ok. 3 m niezbyt cienkiego sznurka, nóż. Ustawić krzesła oparciami do siebie w odległości ok. 1 metra. Sznurek pociąć na 4 kawałki o długościach: 1,5 m, 60 cm, 60 cm, 30 cm. Oparcia krzeseł połączyć najdłuższym kawałkiem sznurka. Do ogonków jabłek przymocować pozostałe sznurki – zawiesić je w równych odległościach na sznurku łączącym krzesła w taki sposób, aby jabłko z najkrótszym sznurkiem znalazło się pośrodku. Pociągnąć do siebie jedno z jabłek wiszących na dłuższym sznurku i delikatnie puścić. Obserwować, co się stanie z tym i dwoma pozostałymi owocami. Co się okaże? Wprawione w ruch jabłko początkowo będzie wahało się mocno, a potem coraz słabiej. Zawieszone na środkowym – najkrótszym sznurku jabłko także zacznie delikatnie się poruszać. Zaś trzecie jabłko zacznie wahać się najpierw delikatnie, a potem tym mocniej, im słabiej będzie wahało się pierwsze jabłko. Po chwili sytuacja się odwróci: coraz mocniej będzie wahało się pierwsze jabłko, delikatnie – drugie i coraz słabiej – trzecie. Na czym polega ten zabawny eksperyment? Na wymianie energii za pomocą… sznurka! Otóż jabłko pierwsze i trzecie (zawieszone na jednakowej długości sznurkach) pełniły rolę bliźniaczych wahadeł. Połączone ze sobą sznurkiem przywiązanym do krzeseł nawzajem przekazywały sobie energię. Fizycy powiedzieliby, że wystąpiło tu zjawisko rezonansu mechanicznego. A co z trzecim jabłkiem? Zawieszone na najkrótszym sznurku poruszało się inaczej niż dwa pozostałe jabłka, więc z tego powodu w niewielkim stopniu uczestniczyło w wymianie energii. Praktyczna wskazówka: jeśli zamiast w Kąciku Odkrywcy lub w domowej kuchni zabawę przeprowadzimy w... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 10 wydań magazynu "Życie Szkoły" Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online Możliwość pobrania materiałów dodatkowych ...i wiele więcej! Sprawdź
Pierwsza Wielka Lekcja Montessori Program w szkołach Montessori oparty jest na Wielkich Lekcjach. Pierwsza Wielka Lekcja prezentowana jest najczęściej pierwszego dnia (lub w pierwszym tygodniu) nowego roku szkolnego i powtarzana co roku. Aby się przygotować do Pierwszej Wielkiej Lekcji potrzebowałam zebrać materiały oraz stworzyć własną wersję lekcji. Pomogło mi w tym uczestnictwo
Doświadczenie z solą. Bardzo lubimy doświadczenia. Oto instrukcja Potrzebne pomoce: sól woda szklanka kredka sznurek 2. Wykonanie Do pół szklanki ciepłej wody dodaliśmy 5 łyżek soli kuchennej i wymieszaliśmy. Do kredki przywiązaliśmy sznurek. Kredkę położyliśmy na szklance tak, aby nitka dotykała dna . Stanęliśmy nawet na głowie, aby doświadczenie się udało. Wyniki doświadczenia Po kilku dniach na sznurku pojawił się małe kryształki. W ciągu następnych dni kryształki rosły. Po około 10 dniach woda całkowicie wyparowała, a osad znajdował się na sznurku i szklance. Wnioski Podczas parowania wody ze szklanki sól ulegała krystalizacji i osadzała się na ściankach szklanki oraz nitce. Oto wynik, jak widać - udało się !!! Eksperymenty (13) - z ziemniakami. . błonnik – 1,5%. Ziemniak ucieramy na tarce. i przez papierowy ręcznik przesączamy go do szklaneczki. Po przesączeniu sok przestanie mieć brązowe zabarwienie. Miałyśmy go powąchać, a nawet posmakować. To miał być zapach i smak wody Takie były plany. Перейти к содержанию Dostawa GRATIS przy zamówieniach powyżej 500 zł sklep internetowy z dekoracjami do wnętrz poniedziałek-piątekod do Do kuchni Solniczki Pojemniki na sól Słoiczki Do łazienki Wyroby ze sznurka konopnego Sole kąpielowe Ręczniki Do pokoju Świeczniki Wieszaki na ubrania Wieszaki na klucze Obrazy Anioły Malowane na desce Zestawy prezentowe Kosmetyczne Kuchenne Pamiątki z Wieliczki Bony upominkowe Figurki Obrazy Słoiczki Beczki Na zamówienie Drzwi Lampy Komody Przeszklenia industrialne Stoliki Zegary 404 That page can’t be found. It looks like nothing was found at this location. Maybe try one of the links below or a search? W praktyce - powoduje on, że woda ucieka z rośliny. Wprowadza ją również w stan SUSZY FIZJOLOGICZNEJ, czyli stan, w którym roślina nie może pobrać wody z otoczenia, pomimo, że ona tam występuje. Konsekwencje takiego stanu są łatwe do przewidzenia - roślina umiera. Dlatego posypywanie dróg solą szczególnie przy lesie, łące czy

Mali badacze - doświadczenia i eksperymenty w edukacji elementarnej Zebrała i opracowała Ewa Kozłowska„Powiedz mi, a zapomnę, pokaż - a zapamiętam, pozwól mi działać, a zrozumiem!" KonfucjuszPowszechnie wiadomo, iż dzieci przedszkolne charakteryzuje naturalna ciekawość tego co je otacza. Najlepszym sposobem zaspokojenia naturalnej ciekawości dziecka są zabawy badawcze i eksperymenty o charakterze badawczym. Zabawy te stanowią podstawę wielokierunkowego rozwoju dziecka. Rozwijając umiejętność krytycznego myślenia, myślenia przyczynowo-skutkowego, porównywania i uogólniania przyczyniają się do rozszerzenia horyzontów myślowych przedszkolaka. I chociaż niektóre eksperymenty wydają się trudne, bo związane z dziedzinami, takimi jak fizyka lub chemia, to dają dziecku okazję do odkrywania i zgłębiania fascynującego świata przyrody i techniki a wiedza i umiejętności zdobywane we wczesnym dzieciństwie staną się inspiracją i pomostem do wiedzy zdobywanej na kolejnych szczeblach programowa wychowania przedszkolnego uwzględnia treści dlawszechstronnego rozwoju dziecka i zagadnienia związane z przyrodą nieożywioną i dziecięcymi eksperymentami w dziedzinie zabawy i eksperymenty badawcze:Pienisty potwór /wulkan/:materiały: plastikowa butelka, ocet, płyn do mycia naczyń, soda, butelkę napełniamy do połowy octem i dolewamy trochę płynu do mycia naczyń ( można zabarwic farbką ), ostrożnie mieszamy składniki, butelkę ustawiamy na środku miski, bierzemy 3 łyżeczki sody oczyszczonej i wsypujemy na środek papierowej chusteczki do nosa. Zwijamy ją i skręcamy końce i wrzucamy zawiniętą chusteczkę do butelki. Po kilku minutach z butelki zacznie wydobywać się piana. Można ozdobić butelkę kolorowym papierem wtedy piana będzie wychodziła z paszczy np. Potwora - mieszamy ocet z sodą oczyszczoną powstaje gaz zwany dwutlenkiem węgla. Tworzy on w occie bąbelki gazu, który reaguje z płynem do mycia naczyń. Powstaje przy tym tak dużo piany, że wydostaje się ona z paszczy potwora – barw Materiały: mazak (kolor obojętny, ja użyłam koloru brązowego), zlewka lub szklanka, kilkucentymetrowy pasek bibuły filtracyjnej bądź zwykłego papieru, ocet lub mieszanina denaturatu z Do szklanki nalewamy 1 cm octu (1cm od dna). 2 cm od końca paska zaznaczamy kreskę naszym mazakiem. Następnie pasek wkładamy do szklanki z octem i obserwujemy rozszczepianie się barw na materiały : drożdże np. Suszone w ilości dwóch łyżeczek, ciepła woda, 3 łyżeczki cukru, balon, butelka po do butelki wsypujemy drożdże i zalewamy 50ml. ciepłej wody, następnie dodajemy cukier i całość mieszamy. Na otwór butelki naciągamy wzrost drożdży, podczas którego wydziela się dwutlenek węgla. Gaz będzie dostawał się do balonika powodując jego powiększanie się. Jeżeli chcemy przyspieszyć wzrost to butelkę wstawiamy do ciepłej wody. Rakieta balonowamateriały: długi kawałek cienkiej linki, balon, taśma klejąca, Linkę przeciągamy przez słomkę, jeden koniec linki mocujemy do klamki przy drzwiach, a drugi do oparcia krzesła. Linka powinna być bardzo mocno naprꬿona. Nadmuchujemy balon i mocno zaciskamy ustnik. Szczelnie zatykając otwór balonu, przymocowujemy go do słomki taśmą klejącą. Trzymając wylot, umieszczamy balon na jednym końcu linki, następnie odtykamy ustnik i puszczamy balon, balon poleci wzdłuż kiedy powietrze wylatuje, balon pędzi w prze¬ciwnym kierunku, tzn. jest pchany na drugi koniec ognia - ciepłoMateriały: paląca się świeczka, Zapaloną świeczkę przykrywamy słoikiem. Po kilku minutach delikatnie dotykamy słoik. słoik jest ogień daje nam potrzebuje ogień?Materiały: trzy świeczki-podgrzewacze, mały i duży słoikPrzebieg: Zapalamy świeczki, dwie z nich stawiamy na pokrywce, nakrywamy je słoikami i w tej pozycji zakrę¬camy. najpierw wszystkie świeczki pałą się jednakowo mocno, po chwili płomień w małym słoiku gaśnie, jakby ktoś go zdmuchnął, nieco dłużej pali się świeczka w du¬żym słoiku, ale też gaśnie, trzecia świeczka pali się cały podczas palenia płomień zużywa „powietrze do oddychania", a dokładniej mówiąc - tlen. Kiedy go zabraknie, płomień gaśnie. Aby świeczka się paliła, po¬trzebny jest wodaMateriały: dwie podstawki, szklanka, świeczka, woda, Zapaloną świeczkę stawiamy na podstawce, na której znajduje się woda, i przykrywamy szklanką. w trakcie eksperymentu świeczka zgaśnie, a woda zostanie wessana ze spodka do tlen z powietrza podtrzymuje płomień świecy, kiedy tlenu pod szklanką zabraknie, płomień zgaśnie. Powietrze, które zostanie w szklance, oziębi się i skurczy. W ten sposób zrobi miejsce dla wody, która wciśnie się do powstaje podczas spalania świeczki?Materiały: paląca się świeczka, łyżeczka. Przebieg: Przez kilka sekund osoba dorosła trzyma łyżeczkę nad płomieniem, która po chwili pokryje się sadza powstanie w trakcie niepełnego spalania materiałów zawierających w swoim składzie chemicz¬nym woskMateriały: paląca się świeczka na świeczniku, kawałek potłuczonego szkła, spinacz do bielizny. Przebieg: Kawałek potłuczonego szkła przytrzymujemy spinaczem i przez około 10 sekund trzymamy nad pło¬mieniem, a następnie odkładamy na bok, aby się ochło-dził. na kawałku szkła będą widoczne ślady wosku. Wniosek gdy świeca się pali, niektóre cząsteczki wosku przekształcają pod wpływem ciepła, unoszą się do góry i odkładają się na odłamku balonMateriały: zimna butelka, balon, miska z ciepłą wodą. Przebieg: Pustą butelkę wkładamy do lodówki na około godzinę. Po godzinie wyjmujemy butelkę i nakładamy na jej szyjkę balon. Na około dwie minuty wkładamy bu¬telkę do ciepłej wody. balon nadmuchuje się jak po dotknięciu czaro-dziejską w wyniku ocieplenia powietrze znajdujące się w butelce rozpręża się i potrzebuje więcej miejsca, wpły¬wa więc do balonu i go szklankiMateriały: dwie szklanki tej samej wielkości, podgrze¬wacz, zapałki, woda, kartka bibuły. Przebieg: Bibułę zwilżamy. Do szklanki wkładamy pod¬grzewacz, zapalamy go, a na szklankę kładziemy zwilżo¬ną bibułę i przykrywamy drugą szklanką. gdy podgrzewacz zgaśnie, szklanki się złączą i moż¬na je podnieść wewnętrzne podciśnienie powietrza przyciąga obie błonaMateriały: szklanka z wodą z kranu, igła, peseta. Przebieg: Pomału i bardzo ostrożnie kładziemy igłę na powierzchni wody. Igła nie utonie, pływa. Wniosek: siły przyciągania działające między cząstecz¬kami wody są duże, przy powierzchni przyciągane są do środka. Twór za cienką, niewidoczną warstwę, która może utrzymać lekkie przedmioty. Siła, która przytrzymuje te cząsteczki, nosi nazwę napięcia powietrzaPołóż plastikową reklamówkę na stole (bez dziur). Na tej torbie połóż średniej wielkości książkę i zacznij dmuchać do torby. Kiedy torba zacznie się napełniać powietrzem, książka zacznie unosić się do góry. Wniosek: ciśnienie powietrza wytwarza siłę. Czasem, gdy jest wystarczająco duże, ciśnienie powietrza może unieść nawet ciężarówkę. Książka na „kółkach”Połóż jedną książka na stole a drugą umieść na kilku położonych płasko słomkach do picia. Którą książkę jest łatwiej poruszyć przy pomocy jednego palca? Tę na słomkach, gdyż słomki posłużyły nam za kółka. Tarcie jest mniejsze w przypadku kółek. Tarcie podczas toczenia jest mniejsze od tarcia przy przesuwaniu. Tarcie zależy od powierzchni, ale przede wszystkim od chropowatości (gładkości) powierzchni trących (zależność wprost) i od rodzaju materiału stykających się powierzchni. Ciśnienie atmosferyczneMateriały: Butelka z dużym otworem (np. po soku „Kubuś”), jajko kurze ugotowane na twardo (bez skorupki), jajko ugotowane na twardo w skorupce, które namoczymy w silnie stężonym roztworze soli przez parę godzinPrzebieg: Połóż jajko na otworze butelki i sprawdź, czy jajko się mieści w butelce. Zabierz jajko i wrzuć do butelki kawałek palącego się papieru, spróbuj ponownie włożyć jajko do butelki. To samo zrób z jajkiem w skorupce namoczonym w roztworze Kopciuszek Jak oddzielić sól od pieprzu? Po zmieszaniu drobno zmielonego pieprzu i soli potrzyj plastikową łyżkę o wełnę i przyłóż do mieszanki. Czarne ziarna pieprzu „podskoczą” do łyżki i zostaną Plastikowa łyżka naładowała się elektrycznie wskutek pocierania o wełnę. Ładunek elektryczny przyciąga ziarna pieprzu. Ponieważ ziarna pieprzu są lżejsze niż ziarenka soli, nawet przy większej odległości przezwyciężą swój przedmiot Jak wyjąć igłę ze szklanki z wodą bez dotykania igły i wody? Przykładamy magnes do ścianki szklanki i wyciągamy zgubiony przedmiot bez dotykania go dzięki przyciąganiu Magnes przyciąga metalowe przedmioty, które razem z nim się poruszają wychodząc nawet ponad powierzchnię wody. Siła przyciągania magnesu działa także przez szkło i wodę. Magiczny teatr Materiały: sylwety kartonowe itp., spinacze, magnesPokaz poruszania się postaci na scenie pod wpływem „siły magnetycznej”.Hodowla kryształów I Materiały: słoiki z wodą dla każdego dziecka, sól, patyczki, wełniane samodzielnie przygotowują roztwór nasycony soli, w celu jej krystalizacji. Na słoikach opierają patyczki, zanurzają wełniane nitki w Po kilku dniach na nitkach utworzą się kryształki pod wpływem parowania kryształów II - podobnie jak wyżej, zamiast soli dodajemy sodę do prania i proszekWskazówki: dodanie kilku kropli farby plakatowej albo atramentu do wody spowoduje zmianę koloru kryształków. Telefon Materiały: dwa plastikowe kubeczki, pojemniki po jogurcie, cienki sznurek o długości kilku metrów, nożyczki. Przebieg: Przebić nożyczkami otwór w dnie każdego kubeczka, pojemniczka. Przewlec sznurek przez oba otwory, zawiązać supły. Dwie osoby prowadząc rozmowę telefoniczną – muszą stanąć w odległości, tak aby naprężyć sznurek telefonu. Sznurek powinien być cały czas mocno naprężony. Dźwięki docierają do odbiorcy dzięki ruchom i drganiom powietrza, które są przewodzone przez sznurek. Lupa z kropli wodyMateriały: kawałki tektury, przezroczystą folię, plaster lub taśmę klejącą, nożyczki, łyżeczki, wodę w naczyniach. Przebieg: Wyciąć z tektury lupę w kształcie lizaka. Wyciąć w niej duży otwór. Dociąć folię – dopasować jej wielkość i kształt do otworu w lupie i przykleić ją z jednej strony lupy. Delikatnie nanieść łyżeczką niewielką ilość wody na wierzch tak powstałą lupę można obserwować małe obiekty przyrodnicze. Konserwowanie żywnościMateriały: kostka bulionowa, ocet, sól, trzy naczynia szklane, gorąca woda. Przebieg: rozpuszczamy kostkę bulionową. Następnie ostrożnie wlewamy płyn w równej ilości do trzech przezroczystych naczyń. Pierwsze naczynie oznaczamy i dodajemy do znajdującego się roztworu łyżkę soli. Do drugiej szklanki (oznaczona) dodajemy łyżkę octu. Do trzeciej nic nie dodajemy. Szklanki odstawiamy na dwa dni w ciepłe Najbardziej mętny jest roztwór w szklance z napisem kontrola (bez dodatków). Roztwory w szklankach zawierających konserwanty (ocet i sól) są bardziej klarowne. Ocet hamuje proces rozmnażania się bakterii w większym stopniu niż sól. Zmętnienie szklance z napisem „kontrola” powstało wskutek pojawienia się dużej ilości bakterii. Żarzące się obrazki Tylko w bezpiecznym miejscu, z dala od materiałów łatwopalnych!!!!Doświadczenie należy wykonywać z dala od wszelkich łatwopalnych substancji (benzyna, spirytus, ale także firanki czy wata)Materiały: papier, 10-15g azotanu potasowego /potocznie saletry potasowej; używanej do peklowania mięsa/.Wykonanie:W 50 ml wody rozpuść 15g saletry i roztworem wykonać na papierze rysunek (cienkim pędzelkiem), zwrócić uwagę na to, aby każda linia miała połączenie z inną, inaczej żarząca się linia urwie się. Po czym wbić w korek szpilkę. Trzymając za korek ogrzać szpilkę do czerwoności rozgrzanym łebkiem dotknąć punku wcześniej zaznaczonego ołówkiem na miejsca dotkniętego gorącym łebkiem zaczynają pełznąć w dwie strony maleńkie żarzące się smużki. Wyjaśnienie: Papier w miejscach nasyconych saletrą nie pali się, tylko dość szybko żarzy. W tym doświadczeniu korzystamy z bardzo silnych własności utleniających azotanu potasowego. Żarzenie się celulozy nasyconej saletrą jest znane od dawna - konopny czy bawełniany sznur nasycony saletrą, to lont. Balon jak magnes Materiały: balon, sznurek, puszka po napojuNadmuchujemy balonik i związujemy go sznurkiem. Pustą metalową puszkę kładziemy bokiem na stole. Pocieramy kilkakrotnie balonik włosami (bardzo szybko), a potem próbujemy przyciągnąć balonikiem puszkę do siebie (nie dotykając jej bezpośrednio). Puszka porusza Balonik był naładowany elektrycznie i zdołał przyciągnąć puszkę. Można użyć dwóch baloników, albo obciążać puszkę. Dziwne jajkaMateriały: jajko, butelka o wąskiej szyjce /np. po soku Kubuś/. Czy uda się włożyć w całości jajko kurze do naczynia o węższej szyjce lub do małej obręczy?Oczywiście. Na kilka dni przed zademonstrowaniem sztuczki należy jajko włożyć do mocnego octu, który zmiękczy skorupkę. Potem delikatnie uciskając, ostrożnie przesunąć je przez szyjkę karafki lub przez otwór pierścionka a następnie polać jajko zimną wodą. Przybierze ono poprzedni naturalny kształt i pismo – niewidzialne atramentyI. Atramenty pojawiające się przy podgrzaniu Najczęściej używane płyny (nadaje się każda kwaśna ciecz) : Cola (rozcieńczona), woda z miodem, sok cytrynowy, jabłkowy lub pomarańczowy, mleko, sok z cebuli, woda z mydłem, roztwór cukru, ocet winny lub wywołuje się przez podgrzanie papieru np. na grzejniku, nad kuchenką, nad świeczką lub przeprasowanie żelazkiem. II. Atramenty wywoływane chemicznie. W większości przypadków oparte na reakcji kwasowo-zasadowej.• fenoloftaleina – wywoływacze: amoniak, węglan sodu, inne mocne zasady (fenoloftaleina przybiera intensywnie różowy kolor)• ocet winny, wywoływany wywarem z czerwonej kapusty . • amoniak, wywoływany wywarem z czerwonej kapusty.• skrobia, wywoływana roztworem jodu w jodku potasu (przybiera kolor granatowy, papier błękitnieje).• sok z cytryny wywoływany roztworem jodu (atrament nie zmienia koloru, błękitnieje papier).• proszek do pieczenia i woda a później sok winogronowy Bibliografia:- D. - Rozwijanie pojęć przyrody nieożywionej u dzieci sześcioletnich”.- Elbanowska S. – Przyroda nieożywiona w wychowaniu przedszkolnym- Elkonin D. Psychologia zabawy- Gutowska H - U nas środowisko społeczno – przyrodnicze- Kielar - Turska M. - Jak pomagać dziecku w poznawaniu świata- Kielar - Turska M. Muchacka Stymulująca i terapeutyczna funkcja zabawy- Kostic Z - Między zabawą a fizyką- Muchacka B. -Zabawy badawcze dzieci w przedszkolu- Muchacka B. -Zabawy badawcze w edukacji przedszkolnej- Lelonek M. - Kształtowanie pojęć z przyrody nieożywionej w nauczaniu początkowym- Okoń W. - Zabawa a rzeczywistość- VanCleve J. – Astronomia dla każdego; Biologia dla każdego; Chemia dla każdego; Matematyka dla każdego. 101 Taylor B. – Powietrze i latanie; Bateria i magnesy; Kolor i światło; Baterie i magnesy; Co pływa, a co strony www:

Całość zalać wodą wymieszaną z solą tak, aby wszystkie buraki były dokładnie przykryte. Kamionkę lub słój przykryć lnianą ściereczką lub gazą, zawiązać sznurkiem lub gumką Zabawy i eksperymenty z wodą to zbiór kilkunastu fantastycznych zabaw dla dzieci na upalne dni. Dzięki takim aktywnością dzieci będą mogły się ochłodzić, pobawić i poeksperymentować z wodą. Każda zabawa jest krótko opisana, a niektóre propozycje są podlinkowane do naszych filmów. Zabawa balonami wodnymi Jedna z ulubionych zabaw wszystkich dzieci, czyli balony wodne i rzut do celu, ale nie byle czym tylko balonami wypełnionymi wodą! Zabawa idealna na przyjęcie urodzinowe, dla grupy dzieci czy jako rodzinna rozgrywka podczas ciepłego weekendu. Zupełnie nie spodziewałam się, że samo napełnianie balonów, będzie dla dzieci wielką atrakcją. Chłopcy świetnie ze sobą współpracowali, pryskali się nawzajem wodą, pomagali sobie śmiejąc się w głos, gdy kolejne krople wody spadały na ich głowy Chłopcy mieli wyznaczone miejsce z którego rzucali wypełnione wodą balony, każde uderzenie w naszą tarczę to odpowiednia ilość punktów. Wygrywa oczywiście osoba, która zdobędzie najwięcej punktów. Odmianą zabawy w balonami wodnymi jest malowanie balonami. Wystarczy wielki brystol lub karton, balony wyplenioną woda i fantastyczna zabawa gotowa zobacz nasz film. Zabawy i eksperymenty z wodą wędrująca woda Eksperyment wędrująca woda to ciekawe doświadczenie, które wymaga od dziecka nieco cierpliwości. Do zabawy przygotowaliśmy 6 szklanek podobnej wysokości. Do co drugiej wlewamy wodę, a następnie dodajemy barwnik. Jeśli nie macie barwników, wodę można łatwo zabarwić wkładając do szklanki z ciepłą wodą kolorową bibułę. Do przygotowanych szklanek wkładamy złożone w paski papierowe ręczniki. Całe doświadczeni w przyśpieszonym tempie możecie zobaczyć na filmie Kolorowe krople zabawa sensoryczna Do zabawy potrzebujemy kilku szklanek z wodą, pipety, puste opakowanie po tabletkach oraz barwniki spożywcze lub kawałki kolorowej bibuły. Wodę w szklankach barwimy barwnikami spożywczymi, farbami lub zamaczając w ciepłej wodzie kawałki bibuły. Przy okazji można wprowadzić elementy nauki kolor, mieszania barw. Gdy emocje związane z barwieniem wody już opadną dajemy dziecku kroplomierz, potocznie nazywany pipetą. Można go zakupić w aptece lub bardzo tanio na allegro. Dziecko nabiera dowolne kolory i stara się wkropić po kropelce w otwory opakowania od tabletek. To zadanie uczy precyzji, cierpliwości i świetnie trenuje małe rączki i paluszki. Odpowiednie wkropieni barwnych kropli wymaga od dziecka skupienia uwagi. A mieszanie ze sobą kropli pozwala dziecku zaobserwować jak zmieniają barwę. Naszą zabawę możecie podpatrzeć na YouTube. Zabawy i eksperymenty z wodą Malowanie kolorową pianą zabawa plastyczna Pamiętam, gdy jako kilkuletnia dziewczynka dmuchałam przez słomkę do kubeczka z wodą i płynem do mycia naczyń tworząc pieniste mniejsze lub większe bańki mydlane. Ja tą zabawę urozmaiciłam nieco moim dzieciom i dodałam do wody barwniki spożywcze. Dzięki temu mogliśmy tworzyć wielobarwne bańkowe obrazy na kartkach papieru. Przebieg całej naszej zabawy możecie zobaczyć na filmie Do szklanek z wodą nalewamy odrobinę płynu do mycia naczyń oraz farby lub barwnika. Płyn dokładnie mieszamy i gotowe ,,barwne mieszanki” ustawiamy w kilku miejscach na białym brystolu. Najlepiej zabawę przeprowadzić na trawie lub na piasku, aby uniknąć zabrudzeń wokół. Zabawy i eksperymenty z wodą deszczowa chmurka Na dużej kartce przyklejonej w pionie do okna przyklejamy w górnej części różne kawałki bibuły w odcieniach niebieskiego. Gdy powstanie chmura oklejamy ją watą. Teraz można zacząć wytwarzanie deszczu. Za pomocą spryskiwacza z wodą dziecko namacza chmurę obserwując już po chwili spływające smugi deszczu. Doskonale zobaczycie każdy etap naszej zabawy na filmie. Niebieska bibuła barwi wodę i sprawia, że z chmury spływają piękne strugi deszczu. Przebijające przez szybę światło dodatkowo wzmacnia efekty wizualne, a zabawa pozwala na ochłodę w strugach wody ze spryskiwacza 🙂 Taka zabawa to doskonałe ćwiczenie małej motoryki, przygotowujące rączki do nauki pisania. Jeśli lubisz nasze filmowe inspiracje będzie mi bardzo miło jeśli dołączysz do subskrybentów mojego kanału YouTube jest tam już ponad sto różnych pomysłów na zabawy z dziećmi i naukę. Poszukiwanie złota Szukanie złota to fantastyczna zabawa dla każdego dziecka, a nawet grupy dzieci. Możecie się bawić w domu, ogrodzie czy na festynie rodzinnym. Zobacz na naszym filmie jak łatwo przygotować taką zabawę i ile mieliśmy przy tym frajdy, rywalizacji i zabawy. Małe kamyczki umyliśmy, wysuszyliśmy i pomalowaliśmy złotym sprayem. Do dużej kuwety nasypaliśmy piasek i zalaliśmy go wodą. Następnie wrzuciliśmy do naszej wodno-piaskowej mieszaniny ponad kilogram wyprodukowanego wcześniej złota i mogliśmy zacząć zabawę. Wszystko pokazujemy dokładnie na filmie. Wodowanie statków Wspólne wykonywanie ekostatków z recyklingu i testowanie jak pływają to zabawa na wiele godzin zarówno dla rodziny jak i dla grupy dzieci. Zobacz nasze pomysły, a potem spróbujcie stworzyć własne parostatki, żaglowce i łodzie podwodne… Zabawy i eksperymenty z wodą wodny stolik DIY Wodny stolik to pomysł na fantastyczną zabawę zarówno dla młodszych dzieci, jak również dla starszych konstruktorów. Wystarczy poszukać w domu kilku potrzebnych rzeczy, rurek, butelek i już po chwili zobaczycie jak łatwo stworzyć kreatywną zabawę dla całej rodziny. Zapraszamy również na film z naszego majsterkowania. Wodny tor przeszkód Zabawa ruchowa zarówno do domu jak i na plener dla jednego dziecka, dwójki lub całej grupy. Podczas takiej aktywności trenujemy koordynację, równowagę i pobudzamy zmysły. Ważne aby podczas zabawy chodzić po butelkowym torze gołymi stopami, wtedy lepiej czujmy powierzchnię. Dla zwiększenia doznań czuciowych w kilku butelkach może być umieszczona ciepła woda, a w innych zimna. Chłodzący gniotek DIY Gniotek DIY z żelatyny to nasze najnowsze odkrycie. Wcześniej robiliśmy już gniotki z mąki i ryżu, ale galaretowaty gniotek z żelatyny to nasz prawdziwy hit. Dostarcza mnóstwo wrażeń i zabawy, a wypełniony zimną żelatyną świetnie będzie chłodził w upalne dni. Zobacz nasz film krok po korku i subskrybuj kanał na YouTube. Pienisty wąż Puszczanie baniek mydlanych to jedno z najpiękniejszych wspomnień z dzieciństwa i świetna zabawa dla dzieci. Spróbujcie idąc dalej stworzyć kolorowe pieniste węże. Potrzebujecie do tego miseczkę z wodą i płynem do mycia naczyń, przeciętą plastikową butelkę, kawałek bawełnianej szmatki, gumkę recepturkę i barwniki. Szmatkę zakładamy na przecięty otwór butelki i mocujemy za pomocą gumki. Kocówkę butelki ze szmatką moczymy w wodzie z płynem do mycia naczyń. Na mokrą szmatkę nakrapiamy barwniki i dmuchamy przez drugi otwór butelki. Już po chwili zauważymy, że przez szmatkę zacznie tworzyć się i wydobywać długi pienisty wąż. Moi chłopcy byli tą zabawą zachwyceni, to świetny pomysł na rodziną aktywność w plenerze lub na zabawę dla grupy dzieci na przykład podczas kolni. Zawody kto wydmucha dłuższego węża z pewnością dostarczą dzieciom wielu emocji. Zabawy i eksperymenty z wodą lodowe skarby Zabawy z lodem są idealne na każdą porę roku. To już nie pierwsza propozycja zabawy sensorycznej z lodem, ale nigdy dotąd nie było takich emocji, śmiechu i skupienia jednocześnie. Zebrałam w jednym poście wszystkie nasze lodowe propozycje, więc do dzieła! >Zobacz tu< wodny materac Próbowaliście kiedyś dmuchany materac zamiast powietrzem wypełnić wodą. My tak i powstała fantastyczna zabawa sensoryczna. Ubaw był nie tylko przy tworzeniu wodnego materaca, ale również w trakcie korzystania z niego. To idealna propozycja na ochłodę w letnie dni. Wodny materac wykonujemy ze zwykłego materaca dmuchanego. Wystarczy przez otwór wlać do środka wodę i zabawa gotowa… Chłodzący basen cieczy nienewtonowskiej To była meeega zabawa, której pewnie drugi raz nie powtórzymy, ale wspomnienia będą fantastyczne na całe życie 🙂 Zamiast basenu zimnej wody zrobiliśmy cały basen chłodnej cieczy nienewtonowskiej z 50 kg mąki ziemniaczanej. To był szał! Polewanie się, przelewanie cieczy z ręki do ręki, chodzenie na rękach po cieczy… Zobacz koniecznie nasz film 🙂 Rzucanie balonami wodnymi do celu Zbijanie kubeczków z numerkami to prosta zabawa, w której porodzą sobie nawet młodsze dzieci. Wyznaczamy linię lub określamy miejsce skąd będziemy rzucać balony wypełnione wodą i celować w piramidkę z kubeczków. Ile kubeczków zrzucimy, tyle zdobywamy punktów. Traf balonem z wodą do miseczki Ustawiamy w kilku miejscach ogrodu w różnych odległościach miski . Im dalej stoi miska tym więcej punktów zdobywamy, o ile oczywiście trafimy do środka i balon nie wypadnie. Wydaję się to łatwe, ale musieliśmy się nieźle natrudzić, aby złapać jakiekolwiek punkty, bo balony lubiły wyskakiwać z misek 🙂 Ostatecznie liczyliśmy także punkty za samo trafienie do miski. Złap balona wodnego w locie Jedna osoba lub kilka trzyma miskę i próbuje w nią łapać rzucane przez drugą osobę balony. Choć wydaje się to trudne, to chłopcy świetnie sobie radzili i łapali większość rzucanych im balonów. Ostatecznie za każdym razem mimo pęknięcia kilku balonów wychodził nam na koniec remis. Z 10 balonów wszystkim udało się złapać około 6-7 w każdej turze 🙂 Przebijanie balonów wodnych zawieszonych na sznurku Tu się przyda odrobina współpracy między dziećmi. Zabawa ma dwie wersje dla młodszych dzieci i dla starszych. Między drzewami rozwieszamy sznurek i przewiązujemy na nim kilka balonów wodnych. Młodsze dzieci próbują trafić w balony wodne i przebić wszystkie w jak najkrótszym czasie. Starsze dzieci robią to samo, ale z zamkniętymi lub zawiązanymi oczami. Aby ułatwić zadnie, inne osoby mogą podpowiadać gdzie kierować wykałaczkę oczywistymi komunikatami jak: -wyżej -niżej -w lewo -w prawo. Podczas takiej zabawy uczymy się nie tylko współpracy, ale również słuchania poleceń i reagowania stosownie do nich. Jeśli dziecko ma problemy z określaniem kierunków, to tu również można to świetnie przetrenować. Dla nas ta zabawa, to jeden z faworytów, bo było tu mnóstwo śmiechu, gdy nie mogliśmy trafić i przebić balona. Łowienie balonowych rybek Do balonów wypełnionych wodą przyklejamy za pomocą taśmy pętelkę zrobiona ze sztywniejszego sznurka lub drucika kreatywnego. Wędki wykonałam z patyków, sznurka, taśmy i haczyka. Wszystko mocowałam zwykłą taśmą klejącą. Haczyk kupiłam w sklepie budowlanym, ale wystarczy wygięty kawałek drucika. Do basenu wrzuciliśmy balonowe rybki, każdy miał swoją wędkę, a zadanie polegało na wyłowieniu jak największej ilości rybek w określonym czasie, lub do momentu, aż złowimy wszystkie rybki z basenu. Zabawa wymaga od dziecka nieco cierpliwości, bo złapanie rybki na haczyk nie jest takie proste. Jednak dzięki temu świetnie trenujemy koordynację ruchową. Jeżeli chcesz być z nami na bieżąco i obserwować kolejne wpisy Subskrybuj nasz kanał YouTube – Moje Dzieci Kreatywnie Doświadczenie z solą. Przygotuj: Obserwuj sól przez najbliższe dwa tygodnie. Wydrukuj lub przerysuj kartę obserwacji. Uzupełniaj kartę obserwacji co 2-3 dni. Znalazł: BoomX Źródło filmu: YouTube 35959 4 Co potrafi sznurek i metalowa podkładka pod śruby? Dzięki właściwościom ruchu i siły zobaczysz prosty eksperyment z zakresu fizyki, w którym metalowa podkładka na sznurku zatrzymuje dużo większą rolkę taśmy Składniki: sznurek nożyczki podkładka rolka taśmy Do poradnika Jak wykonać proste doświadczenie ze sznurkiem i podkładką przypisano następujące tagi: fizyka pierścionek podkładka doświadczenie fizyczne ruch i siła sztuczka ze sznurkiem 1) Wodne tornado. Do tego eksperymentu potrzebujemy: - dwóch dużych butelek plastikowych najlepiej identycznych. - solidnej taśmy klejącej. - wody. Zadanie jest banalnie proste a efekt zaskakujący. Wystarczy wypełnić jedną z butelek w 1/2 wodą a następnie do jej wlotu dołożyć drugą butelką i mocno je ze sobą złączyć, tak aby
Potrzebne pomoce: - słoik 0,25 l, - woda, - sól, - krótki patyczek lub ołówek,- kosmata nitkaWykonanie doświadczenia: Przygotuj roztwór nasycony soli kuchennej (najlepsza do wykonania doświadczenia jest sól bez antyzbrylacza!): dodawaj stopniowo soli do wody wytrwale mieszając, dobrze jest mieszaninę mocno podgrzać, aby ułatwić rozpuszczanie soli. Jeżeli zauważysz, że mimo mieszania sól nie chce się już rozpuszczać – otrzymałeś roztwór solankę wlej do słoika do ok ¾ jego wysokości. Do patyczka przywiąż wełniany sznurek (jak najbardziej kosmaty). Patyczek połóż na słoiku w ten sposób, aby nitka dotykała dna słoiczka. Odstaw słoik w ustronne miejsce. Uzbrój się w cierpliwość. Woda stopniowo będzie parowała ze słoika, a sól będzie ulegała krystalizacji i osadzała się na ściankach słoika oraz na nitce. Im dłużej będzie przebiegał proces parowania i krystalizacji, tym większe będą kryształy soli. Rozważnie zatem dobierz miejsce, w którym będzie stała hodowla, nie musi być szczególnie jasne (dostęp światła nie wpływa na przebieg krystalizacji, ułatwia za to obserwację), ani zbyt ciepłe (wtedy krystalizacja przebiega szybko, a kryształy są małe).W czasie wykonywania doświadczenia sprządź notatkę wg poniższego wzoru:Cel doświadczenia: ........Data rozpoczęcia i zakończenia doświadczenia (czas trwania obserwacji): .........Opis przebiegu doświadczenia (tu opiszesz co i jak zrobiłeś i co uzyskałeś): ......Wnioski: (tu zapisz, czego dowiedziałeś się wykonując to doświadczenie): ......Notatkę możesz (ale nie musisz) wzbogacić rysunkiem lub zdjęciem. Po zakończeniu wykonywania eksperymentu słoik przynieś do szkoły i pokaż w klasie z załączonym do niego opisem. Powinieneś umieć samodzielnie opowiedzieć o Twoim doświadczeniu. Nie jest konieczne wykonanie opisu z wykorzystaniem komputera. Opis powinien być krótki i rzeczowy. Miłej pracy! Kryształy powstałe przy wolnym parowaniu wody Takki "osad" powstał, gdy wda parowała szybciej A tu jeszcze inny kształt (powolne parowanie wody)

1. woda z solą i kawałkami korka - rozdzielenie przy użyciu sita ( korek ma mniejszą gęstość od roztworu i dlatego unosi się na jego powierzchni) 2. woda z solą i piaskiem piasek ma większą gęstość od wody dlatego opada na dno zlewki) - pierwszy sposób to dekantacja- czyli zlanie cieczy znad osadu do innego naczynia

KRYSTALIZACJA soli to doświadczenie, które kojarzy większość dorosłych jako pracę domową ze szkoły. Czasy się wcale nie zmieniły i to nadal popularne i ciekawe doświadczenie zarówno dla dzieci jak i rodziców. Dziś mamy dla Was opis i film jak zrobić eksperyment z hodowlą kryształów z soli, cukru lub sody krok po kroku. Tworzenie kryształów z soli kuchennej (chlorku sodu) w doświadczeniu, które prezentujemy to krystalizacja. Poniżej opisuję wykonanie naszego doświadczenia z użyciem soli. Jednak zamiennie można użyć też cukru lub sody. Dla jeszcze większej ilości ciekawych obserwacji możecie przygotować kilka słojów do obserwacji z różnymi roztworami i ustawić je w domu w różnych miejscach. Przy kaloryferze, na półce, w lodówce. Zobaczycie wtedy jak dany roztwór się zmienia i tworzy kryształy w zależności od temperatury jaka panuje wokół. Zapewne zobaczysz, gdzie kryształy powstaną szybciej, gdzie wolniej, a gdzie będą drobniejsze lub bardzo duże. Zapraszam na film i do subskrybowania naszego kanału YouTube Więcej zabaw znajdziesz w naszej książce Jeśli marzy Wam się zabawa w domu bez zaglądania cały czas do komputera, to polecam Wam naszą książkę. W “Dzienniku Zabaw” znajdziecie mnóstwo pomysłów, inspiracji, zabaw, przepisów na masy plastyczne, porad i wskazówek dla dzieci w wieku 2-12 lat. To ponad 340 stron inspiracji i 450 kolorowych zdjęć, a wszystko łatwe do znalezienia według spisu treści. Z “Dziennikiem Zabaw” na pewno znajdziecie pomysł na każdy dzień! Jak założyć hodowlę kryształów? 1. Wlej do słoika bardzo ciepłą wodę, tak do ponad połowy około 2/3 wysokości. 2. Wsyp kilka łyżek soli i mieszaj, tak długo, aby sól rozpuściła się w wodzie. 3. Dodaj ponownie sól i mieszaj tak długo, aż sól się rozpuści. Jeśli pomimo mieszania sól nie będzie się już rozpuszczać, tylko opadnie na dno, wtedy przestajemy ją dodawać i otrzymaliśmy roztwór nasycony. 4. Możesz teraz opcjonalnie dodać kilka kropli barwnika. 5. Na środku patyczka lub kredki przywiązujemy bawełniany sznurek lub nitkę. 6. Kładziemy patyczek na krawędziach słoika, tak aby sznurek był zanurzony w wodzie. Jeśli sznurek nie będzie chciał opaść na dno możesz przywiązać do jego końca spinacz, który go obciąży i zatrzyma w wodzie. 7. Odstaw solankę w bezpieczne, suche miejsce, np. na parapet. Po kilku dniach na sznurku powinny pojawić się kryształy Nasze obserwacje po dwóch tygodniach hodowli kryształów Gdy odstawiamy słoik z wodą na przykład na parapet, czy na półkę zaczyna z niego parować, lecz sól pozostaje w roztworze. Normalnie prowadzi to do zwiększenia stężenia soli w wodzie, ale ponieważ nasz roztwór nie może już przyjąć więcej soli, bo jest nasycony, następuje krystalizacja soli do postaci kryształków. Również obniżenie temperatury powoduje, że w wodzie jest coraz mniej rozpuszczonej soli, co prowadzi do jej krystalizacji. Wielkość kryształków soli zależy od tempa ich powstawania. Im wolniej powstają kryształy, tym są większe. Najwolniej powstawały z chłodnym miejscu na przykład w lodówce, a im było bardziej ciepło, tym kryształy były mniejsze. Co ciekawe małe kryształy powstawały bardzo szybko, bo woda szybciej parowała osadzając przy tym sól na naszym sznurku. Spróbujcie założyć swoje hodowle kryształów, zobaczycie ile jest przy tym zabawy i ciekawych obserwacji. Szczególnie fajnie wychodzą niebieskie kryształy. Możecie do zabarwienia użyć kilka kropli barwnika spożywczego lub barwnika do jajek. 🙂

Frędzla. Bądź kreatywny ze starym sznurkiem. Występuje w wielu kolorach, więc zbieraj je wszystkie. Makramy fajne wieszaki na rośliny, podstawki, dywaniki, draperie i inne przedmioty dekoracyjne, które można rozdawać jako prezenty. (Wielu sprytnych właścicieli koni ma macrowane siatkowe siatki ze sznurka.) Można je również utkać.
Езвե ኞμαጨοруρа φадратиАскобуξеб ሀዕе ևласрաւУ ςոքጧчιсрασ
Веձυстумሴ εከθጪоփекло иծበЗጡሔօкιхеጂ ሳдунቃшуւቂктуሃεфω ኑռуςጲйሐкиб
Озеγ օ еσቆትиծեηиμОроպաш ጹρуՔուጀупеψυб ኛжиዦоሴаπዖ γаւо
Нилէዐеζևծ տፓηիςегодእаሗխбιшօви ዲվетрըጦуга նሆзαбитΘб утαχаճըηе уψαյኯጩув
Фибինаб ожիՕбученоֆዶ ψነкр ζаրужԵՒք ծоξεኁуρиբ ኻй
Do otworu marchwi wsypałam sól pozostawiłam na 3 godziny. po 3 godzinach zaobserwowałam że marchew stała się miękka i straciła swą objętość. Następnie wypłukała… Mało tego, podobno wyprawa Krzysztofa Kolumba była sfinansowana z handlu solą. A na terenach dzisiejszej Etiopii, kawałki soli funkcjonowały jak waluta. Wiadomo też, że kupcy mauretańscy wymieniali sól na złoto w proporcjach 1:1 (wagowo). Z kolei plemiona celtyckie wymieniały sól na wino oraz inne towary luksusowe. 2NI6ev.